Hastaydım

 

Selam millet. Dün buralara uğrayamadım, merak edenler olmuş (Annabell teşekkür ederim ❤️). Çok hastaydım, değil buraya uğramak gözümü bile açamıyordum. 

Gece bir anda mide bulantısı ve ishalle uyandım. Uyurken hiçbir şeyim yoktu oysa. 2 gibi uyandım, bu hikayeyi instagramdan paylaştığımda artık biraz WC’ye mola verebildiğim bir andı. Devamında da sabaha kadar aynı şeyler devam etti. Holteri çıkarma günümdü bugün, babam da doktora görünecekti. Mesaj attım babama ben işe gitmedim birlikte gidelim diye. Yola çıkmadan bi sağlık ocağına gidip istirahat raporu alayım diye çıktım evden. Başım döne döne gittim, söyledim şikayetimi. Bi ishal kesici, bi mide bulantısı kesici bi de karın spazmı ilacı verdi. 2 gün de rapor istedim yazdı. Aldım ilaçları eve döndüm ishal kesiciyi içtim ve babamı evden çıkarken apartmanda çıkardığı sesten yakaladım. Tüm aile herkesin telefona bakmayası tutmuş nedense. Benim ailemle hep böyle oluyor anlamıyorum bi ihtiyacım olduğunda genelde kimseye ulaşamam yani. Neyse. Beni görünce şaşırdı tabi neden işe gitmedin falan neyse gittik hastaneye. 

Neden çalıştığın hastanede doktora gitmedin diceksiniz çünkü orda neredeyse ölüyor olsan bile rapor vermediklerini duydum, özellikle çalışana. Hiç uğraşacak halim yoktu. Sağlık ocağı hemen veriyor diye işimi sağlama almak istedim. Bi de sıra bekle, indirimli de olsa ücret ver falan. Serum normalde 10bin demişti acildeki biri indirimi hali bile ne kadardır kim bilir.  Gerek yok diye düşündüm. Zaten gece çok kötüydüm ama gündüz geçer diye düşünüyordum. 

Holteri çıkarttılar, ama doktor müsait değilmiş Salı gününe randevu yazdılar sonuçlara baktırmak için. Dönüşte annemi Emaar’dan alacaktık, babam Migros alışverişi yapıcaz dedi. Online verirsiniz ne gerek var derim yok o bize uymuyor dedi. Ay Emaar otoparkı beni mahvetti ya. Kat kat dolaşıyoruz bir tane bile yer yok, babam da pes etmiyor ve yollarda sürekli kasisler var iki adım gidiyoruz yine kasis tüm araba çalkalanıyor midemle birlikte. Yeter midem bulandı dedim devam edeceksen ben ineyim bi yerde dedim. O da pes etti neyse ki, annemi aradı geldi de markete uğramadan eve döndük. Ben kusmamak için büyük mücadele verirken İstanbul’da bütün yolların ne kadar da çakır çukur olduğunu fark ettim. Dümdüz kaymak gibi bir yol yok. Sürekli sarsılıyor araba. 

Eve gelince başladı asıl benim mesai. O ishal kesici komple bağırsakları durdurdu tek hapla. Ama mide bulantım feciydi. Kusmaktan nefret ediyorum ama yine de mecbur kaldım. Üstelik kusma kesen ilacı da içmiştim. Annem bişeyler yedirmeye çalışıyor yiyemiyorum, su bile içemiyorum yani toplasan bi bardak içmemişimdir. Beni bi korku sardı, hem su kaybediyorum hem su içemiyorum. Bu arada kardeşim aradı açamadım, gözümü zor açıyorum zaten. Yabancı bi numara aradı onu da açmadım sonra mesaj attı geçen gün işyerinde yeni tanıştığım ablaymış. Numaramı yanımdaki kızdan almış. Geçmiş olsun yapabileceğim bir şey var mı falan diye soruyor. Biraz toparlayınca geri aradım, emekli hemşire kendisi. Neden buraya gelince acilden kan verip serum taktırmadın diye kızdı aklıma gelmedi dedim. Çok su iç sürekli su kaybediyorsun bir anda böbrekler iflas eder dedi ayyyy uyuz oldum he. Tamam içmeye çalışıyorum dedim. Çok ilgili sevecen davranıyor ama çok da sert lafları yani. Ödümü kopardı böbrekler iflas eder falan iyice moralim bozuldu zaten içemiyorum midem bulanıyor. Bu arada ben bu kadından da çok fazla hoşlanmadım sanırım ya, tamam yanımdaki kızın yaptıklarını anlattı ama kendisi de çok sert. Ve çok nefret dolu. Onu kapatınca kardeşimi de aradım geri, sonra tekrar yatmaya çalıştım. Annem arada geliyor kontrol ediyor gidiyor falan, dedim ki anne beni acile götürün ben çok kötüyüm serum taksınlar. Babama söylemiş babam da aciller çok doludur sabaha kadar sıra gelmez demiş.

Annem gece yoğurda ekmek doğrayıp da onu yedirdi biraz ben kendim kaşığı alıp yiyemiyordum bile. Sonra üzerime iki battaniye daha örttük terleyeyim diye. Ve inanır mısınız terlemeye başlar başlamaz benim bulantı azalmaya başladı. Tamam ben iyiyim anne dedim bir dahaki gelişinde, artık gelmene gerek yok dedim. Zaten bişey yiyip içemeyince wcye kalmak da gerekmedi sabaha kadar battaniyelerle yorgana sarılıp parça parça uyudum. Sabah yani şu an baya iyi hissediyorum, mide bulantım yok denecek kadar az. Su içebiliyorum. Oh be gerçekten. Bir anda başlayan bu şey neydi neden oldu anlamadım. Acaba bana takılan holter cihazı hasta birinin elinde miydi diye düşünüyorum o cihazı taktırdığım gece birden başladı çünkü. Ya da o gün yanımdaki kızla alakalı ciddi suçlamalar duydum abladan, o mu ağır geldi de psikolojik olarak bir tepki miydi bedensel sağlığımı da mı etkiledi diye de düşündüm. O ablayla molaya çıktığımızda üzerime mont falan almamıştım ondan üşüdüm mü acaba dedim. Ama saatler sonra gecenin bir yarısı pat diye olmazdı herhalde önce bir boğazda acı falan olur kendini belli ederdi en azından. Hiçbir şeyim yoktu.

Bi de ben bayadır hasta olmuyorum, o yüzden de çok fazla geldi. Gerçekten ya ölürsem diye bile düşündüm. Bugün inşallah gerçekten de geçmiş olur ve toparlarım kendimi tamamen. 

Böyle işte, seri azıcık bozulacak gibi olsa da kurtardık bence. Dünüm böyleydi bugünüm için de akşam görüşürüzzzz