Ülker Çikolatalı Gofret Extra Bitter

 Beyaz çikolatalısına şaşırmıştım ama Extra Bitter'lisi de varmış :) 

Ülker çikolatalı gofret çok sevilen bir çikolata diye her cinsini yapmışlar anlaşılan.

Beyaz çikolatalısını beğenip beğenmeme arasından kalmıştım ama bu efsaneymiş. Gerçi beyaz çikolatalısı da çok güzeldi çıtır çıtırdı ama benim emin olmama sebebim sadece beyaz çikolataya karşı önyargım olmasından kaynaklı. Beyaz çikolata sevenler onu da bayıla bayıla yerler :)

Masumlar apartmanı dizisini gününde izleyemiyorum genelde, ertesi gün youtube'da izliyorum. İzlerken bu çikolatayı yedim ve çook sevdim. 

Hayat 35'ten sonra başlar

Bana öyle geliyor ki, her ne yaşıyorsak ve yaşatıyorsak 35 ve sonrası yaşlarımız için yatırım yapmış oluyoruz.

Çocukluk, öğrencilik dönemi zaten yarış atı gibi koşturmakla, sürekli dersleri sınavları düşünmekle geçiyor.

20'li yaşlarda bir yandan "iş bulmalıyım" diğer yandan "eş bulmalıyım" paniği yaşanıyor.

Ama 30'lu yaşlara gelince bi duruluyor insan, toplumun yönlendirmeleriyle yaşamanın kendine zarar verdiğini fark ediyor, bi durup düşünüyor kimim ben, ne yapıyorum diye.

30-35 arası acı gerçekler yüze vura vura küllerinden yeniden doğuyor ve hayat 35'ten sonra daha gerçekçi bir şekilde yeniden başlıyor. Ne istediğini daha kolay anlayabiliyorsun, daha tecrübelisin ve hata yapmaktan daha uzaksın. Elalemi daha fazla yok sayabiliyorsun. Bu benim hayatım diyebiliyorsun çünkü kendini ihmal ederek başkalarının isteğine göre yaşamanın sana hiçbir getirisi olmadığının farkına varıyorsun. 

Ana rahminden çıkıp dünyanın rahminde olgunlaşıyoruz sanki 35'e kadar. Ya da toplumun rahminde mi demeliyim? Malum, hayatımıza etkileri azımsanamaz. Ve sonra büyük adam oluyoruz. Anka kuşu gibi küllerimizden doğuyoruz. Olgunlaşıyoruz. 

Yani bence 35 yaş yolun yarısı değil, yolun başlangıcı.

Not: Yazar birkaç ay sonra 35 yaşına girecektir :))

Telegram

Bloggerlar bir telegram grubu kurmuş. Bloglardan birinde gördüm, katıldım ben de. Güzel fikir. Her ne kadar bloggerın eskitme havası hoşuma gitse de güncel uygulamalardan da iletişimde olmak güzel olur herhalde.

Grubun adı Blogger Türkiye, 72 kişi var şu an. Kim kurdu bilmiyorum, siz katıldınız mı?

Not: Başlatan kişi Mustafa Türköz'müş: https://mustafaturkoz.blogspot.com/2019/06/blogger-turkiye-toplulugu.html

Kargalar sürüyle

Kartallar yalnız uçar. 

Siz hangisi olmak istersiniz? :)

Kahve Çikolata

Blogumla karşılıklı kahve içip çikolata yiyoruz, siz napıyorsunuz :)

Bu çikolatayı Şok Markette kasa yanında görünce merak edip aldım. Sınırlı sayıda yazıyor üzerinde ve normalden biraz daha ucuz, tutup tutmayacağına bakılıyor galiba. Ben normalde de gofret delisi olduğum için beğendim. Beyaz çikolataya çok bayılmadığım için özellikle alır mıyım bilmiyorum ama güzeldi. Arada bir almak isteyebilirim. 

Çikolatanın her türlüsünü severim ama beyaz çikolata sanki yağ yiyormuş hissi veriyor mu size de? Seviyorum ama çok fazla yiyemiyorum. Aslında o da çikolata sonuçta ama psikolojik olarak tam tatmin etmiyor sanki. İlla böyle koyu renk olacak çikolata olduğu belli olacak.

İyi ki varsın Blogger

Eski yazılarıma bakıyorum. Hani topluca "taslak"a çevirdiğim yazılarım var dedim ya, onlara bakıyorum yayınlanmaya değer varsa yayınlayayım diye... Ne kadar komik olduğum zamanlar olmuş meğer ya :)) Bazı yazılarım komik geldi, yorumlara yazdığım cevaplara falan baya bir güldüm. İçi dışı bir, güvenilir, sevecen, neşeli, pıtırcık bir kızmışım :D

Blogtan ayrı kaldığım süreçte biraz daha olgunlaştım galiba. Ya da belki de bu blog benim içimden başka bir özlem çıkarıyor :)))

Geri döndüm yazısını yazdıktan sonra tekrar bir şey yazmamış olmama rağmen o zamandan beri içimde bir huzur var. Buraya döndüğüm için mutluyum. Burası, blog yazmak bana çok iyi geliyor bunu bir kez daha fark ettim. Bana hem neşe hem de canlılık veriyor.

Yazıların bir kısmını elden geçirdim, baya bi yayınladığım da oldu, şimdi bir kahve yapıp ara vericem. 

Son baktığım ve yayınladığım yazımın ekran görüntüsünü ekledim yukarıya. Çok iyi geldi okumak... Size de iyi gelmesi umuduyla paylaşmak istedim :) (yazının linki: https://yinebirgunbizboyle.blogspot.com/2019/03/63-umit-her-zaman-var.html)

Daha sonra da, blog ahalisine selam vermeye çıkıcam :) Dükkanı geri açtım demek için esnaf arkadaşları ziyaret eder gibisinden :)) Çayları söyleyin geliyorum :D

Bu arada hava hâlâ çooook soğuk İstanbul'da. Kar bitince sıcaklık artacak deniyordu ama buz kesiyor her yer, donuyoruzzzz.

Geri döndüm (1.5 yıl sonra)

Ben neden buradan yıllaaarca ayrı kalmış gibi hissediyorum? Sadece 16 ay olmuş! Yanlış mı bakıyorum diye tekrar inceledim, yok yani gerçekten 2 yıl bile olmamış daha 😅

Biliyorum çok keskin, net bir şekilde son yazımı yazıp gittim, ama hiçbir zaman blogu silmeye gönlüm el vermedi. 

Ara ara gelen yorumları gördüm, bazen mailime aylık raporlar gelmeye devam etti, bir kaç defa "hala etkileşim aldığıma göre devam etmeli miydim acaba geri dönsem mi" diye düşünsem de içimden gelmemişti bir türlü ama dün blog komşularımdan biri bir mesaj attı instagramdan, benim zamanında "gelecek vadeden bloglar" lisetesine alındığımı bilmiyormuş. Ekran görüntüsü alıp yolladı listede sen de varsın diye. 

Onu görünce dönmek istediğimi iyice hissettim yeniden ve bu sefer kendimi vaz geçirmedim. İnatla sus pus bekleyip blogun ziyaretçisinin bitmesini, tarihe gömülmesini izlemek istemediğimi fark ettim. 

Ayrıca muhtemelen takip etmesini istemediğim kişiler de artık blogum canlı mı diye bakmayı bırakmışlardır, bırakmadılarsa bile umrumda değil zaten çünkü buraya çok özelimi yazmayacağım. 

Hatta özel yazılarımdan bin küsür yazı içinden seçebildiklerimi hep taslağa çevirdim. Özellikle 365 gün yazılarını topluca taslak yaptım aralarında güzel ve yayınlanmaya değer olanlar varsa bi üstünden geçeceğim sonra.

Buraya herkese faydası olabilecek konulardan ve kitap, dizi, film, gezi gibi konuları yazmayı düşünüyorum. 

Yani sonuç olarak, gidemiyorum buralardan 😊

Hala uğrayan olur mu, ana sayfanıza yazım düşer mi bilmiyorum ama kimse görmese de bilmese de ben geri döndüm ve hoş buldum 😄