Yine bir gün biz böyle : Temmuz 2018

31 Temmuz 2018 Salı

Avokadoya arkadaş geliyor

Ağacın meyve verebilmesi için en az iki ağaç olmalıymışlar diye dün gittim marketten 7,5 tlye yeni bir yetişkin avakado aldım ve bugün iş yerinde kürdan takıp suya oturttum.

Bizi zorlayan, üzen, sinirlendiren, sevindiren, hayatımıza giren, hayatımızdan çıkan ve hatta otobüste yanımıza oturan, göz göze gelince gülümseyen, dedikodumuzu yapan, yöneten, sömüren ya da hizmet eden her insanın bize verdiği dersler var.

Annemiz, babamız, kardeşimiz, arkadaşımız, akrabamız, komşumuz, iş arkadaşımız; derdini anlatan da anlatmayan da, tanıdığımız da tanımadığımız da ders veriyor bize.

30 Temmuz 2018 Pazartesi

Zoretanin | 5.ay bitti ve Biraz benden iç dökmeler

Bu zoretanin depresyon yan etkisini gösteriyor zaman zaman. Allah'tan altı ay sürecek tedavi, bu ay son. Artık kurumaktan, cildimin durup dururken tahriş olmasından, gözümün ikide bir çapaklanmasından ve kan çanağına dönmesinden çok sıkıldım. İki dakika uzanayım deyip iki dakika sonra yerimden kalktığımda doğrulamamaktan da hakeza.

İlacın neden depresyon yaşattığını kendimce şöyle açıklayabilirim. Çok fazla unutkanlık yapıyor, hızlı düşünemiyorum ve dolayısıyla bir karar veremiyorum. Mecbur kalıp verdiğim karardan da memnun olamıyorum.
Daha birkaç saat önceki bir şey bile hafızamdan tamamen siliniyor, hatırlamam için ipuçları verildiğinde bile kesinlikle hiçbir şey hatırlamamaya devam ediyorum. Çok hassasım duygusal olarak da. Annemi, babamı, kardeşlerimi düşünüp duruyorum iyi olsunlar hastalanmasılar diye.
Tüm eklemlerim ağrıyor. Özellikle bacak, bel, sırt, omuzlar. Çok hassaslaştım ve bu beni çok mutsuz ediyor, mesela birkaç gün sırt çantamla ayakta durdum ve sonra o çantayla uzun bir yol yürüdüm diye dizim ağrımaya başladı. Sol dizimin arkası şiş ve bir morarma var. Varis mi var bilemedim, annemde de var zaten genetikmiş. Ama bu ilaçtan dolayı, bu ayakta kalmalardan yürümelerden normalde etkileneceğimden daha fazla etkilendiğimi düşünüyorum.

Hemen her şeye alınıp kırılıyorum ama sonra çabuk geçiyor. İnsanlara tahammülüm çoook az, ama biraz sonra neye sinirlendiğimi unutuyorum, geçiyor o da.

Artık hiç sivilcem yok. Bir iki iz var sadece. Geçen gün işyerinden bir arkadaş cilt bakımı mı yaptırıyorum diye sordu. Yüzüm parlıyormuş, bir değişiklik varmış bende. Tedavi gördüğümü söyledim, doktorun adını falan istedi. Bunlar oldukça ne kadar yol kat ettiğimi farkediyorum.

Dediğim gibi, cildim çok çabuk tahriş oluyor, gözlerim çok kuruyor ve unutkanlık çok var. Bir de diz ağrısı oldu bu hafta, biraz zorladığım için kendimi. Zaten bu ilacı kullananlar fazla spor yapmamalıymış tedavi sürecinde. Eklemler kuruduğu için çok fazla hareket ettirmemek lazım. Bu ayki gelişmeler böyle, inşallah şu depresyon olayını da en hafifinden atlatıp tedaviyi kazasız belasız tamamlarım :)

İşyerinde aynı bölümde çalıştığımız bir yakın arkadaşım vardı, zaten bu tedaviye de birlikte başladık biz. Hep birbirimize destek oluyorduk. Ama maalesef onu başka bir bölüme verdiler, orada daha yoğun çalıştığı için artık neredeyse hiç görüşemiyoruz. Onun da etkisi olabilir bu psikolojik durumum konusunda. Belki de kanlı ay dedikleri dolunaydan da kaynaklanıyor olabilir. Sonuç olarak bir buhranlardayım ama geçecek biliyorum. :)