Sayfalar

11 Şubat 2026 Çarşamba

Buluşma

 

Öğlen çıkıp bir cafeye girip cappuccino sipariş ettim ve bir saat öyle oturdum kendimle. İşe dönmek istemiyordum, su mevzusu hala çok canımı sıkıyor ve gözlerimi dolduruyordu. Bu konuyu artık düşünmek istemiyorum ama hala bize su veren falan olmadı :) 

Benim de tekrar konuşacak halim kalmadı, biraz güç toplamam lazım önce…

Cafeden bir kahve fotosu paylaştım instagram kişisel hesabımda. Bayadır bir şey paylaşmıyordum. Eski işyerinden arkadaşlar yazıp buluşalım dedi. Ne zaman bişey paylaşsam “sana yazıcaktım hep unutuyorum nasılsın görüşelim” diyen illa oluyor. Dörtlü bir grubumuz vardı, herkes müsait olunca bu akşam buluşma ayarladık hemen. İşten biraz erken çıktım, onlardan geç çıkıyorum normalde. Uzun uzun oturduk konuştuk, iyi geldi. Ne zamandır muhabbet edecek birilerine hasret kalmıştım, hiç kalkasım gelmedi o yüzden. Onlar da aynıydı, baya hasret gidermiş olduk. Eve geldiğimde saat 10u geçiyordu. Normalde dün yatması gereken maaşlar bugün yattı, eski işyerimden az alıyorum burada ama kafa olarak daha rahatım. 

Bu su konusunda ne farkettim biliyor musunuz, bizim kattaki diğer ücra odalarda sebiller var hep. Bir şekilde herkes kendine bir sebil ayarlamış. Bi gariban biziz yani. Bunu farkedince iyice sinirim bozuldu. Duygusal anlamda gücümü tekrar topladığımda arayıp ben de isteyeceğim bakalım verecekler mi.

5 yorum:

  1. Of yine bu su olayı, benimde canımı sıktı sıkıyor. Demek ki o iş yerinde herkes kendi atraksiyonlar yapmalı, bunu anladım. İş yerindeki arkadaşınla ortaklaşa bir damacana alın artık yapacak bir şey yok. Senin durum nerden baksan survivor sebil ya.

    Güç toplamak için insanın kendine izin vermesi şart. Arkadaşlarla buluşmanın sana iyi gelmesine sevindim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu arada kahve bayağı köpüklüymüş :)
      Postların altına şarkı da ekler misin? Dinlemek istedim en sevdiğin şarkıları. Ya da tarzları.

      Sil
    2. Otoparkta birkaç damacana var ama pompa ya da sebil yok, olmadı bi tane alıp manuel dökerek kullanıcaz. Acaba ben mi kendimi ifade edemedim diye düşünüyorum, neden bu olay böyle büyüdü anlam veremiyorum. "vermiyoruz ama bi bakalım" diyip havada bırakmaları sinirlendirip savunmaya geçirtti beni iyice. Yanımdaki kızın hiçbir işe yaramamasını geçtim bi de beni yanlış yönlendirip iyice işleri b.ka sardırıyor ona da çok doluyum valla şu sebil olayını biraz da bu yüzden askıya aldım şimdilik, tüm stresini ceremesini ben çekiyorum sonra hanımefendi rahat rahat kullanacak. 3 yıldır burada çalışan o, bi su ayarlayamamış odaya, o da benimle birlikte yeni öğreniyor her şeyi. Adapte olmaya çalıştığım yetmiyormuş gibi bi de yanımdakiyle uğraşıyorum... neyse düzelecek inşallah zamanla alışacağım ortama ve buradaki insanlara nasıl davranılacağını öğreneceğim.

      Tamamdır bir sonraki post şarkılı olsun o halde :)

      Sil
  2. Kız buluşması. Sana çok iyi gelmiş belli :)

    YanıtlaSil