30 Eylül 2019 Pazartesi
İlişkilerde Memnun edicilik ve Onay ihtiyacı
Bir yazı bu kadar mı beni anlatır dedim maddeleri okurken. Dayanamadım buraya da ekliyorum.
İnternetten haberlere bakarken denk geldiğim bu yazının orjinali şurada.
Beni anlatmayan tek bir madde yok gibi.
Peki size ne kadar uyuyor bu maddeler? Merak ettim.
-----------------------------
1- Kendi standartlarınızın altında seçimler yaparsınız.
2- Memnun etmek için gereğinden fazla çabalarsınız.
3- En küçük gerginliği terk edilmeye yorar ve abartılı üzüntü ve kaygı yaşarsınız.
4- En küçük gerginliği terk edilmeye yorduğunuz için, bir an önce çözmeye çalışır zamana bırakamazsınız.
5- Amacınız ilişkiyi yaşamak değil, sürekli güvende tutmak olur.
6- Kendi talepleriniz değil, partnerinizin taleplerini esas alır, onun isteklerini yaparken keyif almaya çalışırsınız.
7- Olduğunuz gibi sevilmeyeceğinizi, mutlak olarak karşıdakini mutlu etmek veya işe yaramak şartıyla sevileceğinizi düşünürsünüz.
8- "Birinin beni sevmesi için onun hayatında işe yaramalıyım" düşüncesine sahip olabilirsiniz.
9- Çocukken onun istediğini yapmadığınızda, size değer vermeyen veya sizi sevmeyen bir ebeveynle büyümüş olabilirsiniz.
10- Depresif veya mükemmeliyetçi bir anne-babanız olmuştur. Beklentileri karşılanmadığında sizi terk etmek ya da yok saymakla cezalandırmış veya tehdit etmiştir.
11- Hayatınızdaki insanlar size verdikleri değeri, sizin anlara olan faydanızla ölçmüştür. (işime yarıyorsa değerlisin).
12- Karşılıksız sevgiye inanmazsınız. Bu nedenle sürekli sevildiğinizden emin olmama durumları ile ilgili gel-gitler yaşarsınız.
13- Onaylanmadığınızda kendinizi mutsuz ve başarısız hissedersiniz. Bu nedenle sürekli onay peşinde koşarsınız.
Serhat Yabancı
Evlilik ve Aile Danışmanı
Kadinvekadin.net özel içeriğidir.
Kara düşüncelere hapsolmayalım
Bu haftsonunu biraz YouTube'dan Vlog izlemeye ayırdım. Gözde Tezer'in videoları iyi geldi bana. Özlemişim, bayadır izlemiyordum. Bu kızda farklı bir şey var, bir samimiyet. Kendime çok yakın hissediyorum.
Bu ekran görüntüsünü aldığım videosunun ismi "Ruh bakım rutinim" ile başlıyor. Video bitmeye yakın yorumları da okumaya başladım ve bu eklediğim yorum beni etkiledi. Çok mantıklı geldi.
Sürekli yürüyüş yapın denilir, hep önerilir ama işin aslı neymiş bakın. Evde kös kös oturunca aklımıza gelen kötü düşüncelerin esiri olup çaresiz hissetmeye başlıyoruz ama kalkıp yürüyünce beynimiz bunu kafamızdaki olumsuz düşüncelerle mücadele ediyormuş gibi sayıyor. Mücadele ettikçe de güçlü hissediyoruz.
Düşünüp durunca bir çözüm bulamayıp daha da dibe batıyoruz, belki de sahiden ona o an bulunacak bir çözüm yok ama boş boş durmaktansa en azından bir şeylerle meşgul olup "bir şeyler yapıyorum" havasına geçmek çok önemli.
Bunu sadece yürüyüşle sınırlandırmak gerekmez bence, herhangi bir iş de olabilir.
İnşirah süresinin yedinci ve sekizinci ayetlerinde "O halde boş kaldığında yine kalk ve yorul. Rabbine yönel ve sadece ondan ümit et" deniliyor.
Biz bir şekilde çabalarsak Allah da yardım eder elbette. Sizin de içinden çıkılmaz sandığınız durumlarda kalkıp bir şeyler yapınca ilham edilmiş gibi çözümler bulduğunuz olmuştur. Ya da en azından az önceki kadar karamsar hissetmediğinizi fark etmişsinizdir. Kara bulutlarla otururken bu imkansız gibi gelse de kalkıp hareket edince dünya değişiyormuş gibi gelir.
Bir de anlatılan şöyle bir şey var: Peygamber efendimiz bir yere giderken yol kenarında boş duran bir adam varmış ve o adama selam vermeden geçmiş. Normalde herkese selam verdiği için bu kişiye selam vermemesi yanındakileri şaşırtmış. Daha sonra aynı yolu dönerken yine o adam varmış ve elinde bir çöple toprağı karıştırıyormuş. Peygamber efendimiz bu sefer selam vererek geçmiş. Yanındakiler neden ilk geçtiklerinde selam vermeyip de şimdi verdiğini sorduğunda ise, ilk geçtiğimizde boş duruyordu ama şimdi en azından eline bir çöp almış toprağı karıştırıp onunla meşgul oluyor demiş.
İşte kendimizi sürekli bir şeylerle meşgul etmek bu kadar önemli.
Kedi sahibinin el kitabı - Dr. Bruce Fogle
Bir arkadaştan ödünç alıp okuduğum bu kitap bana kedim ile alakalı çok şey öğretti.
Kediler hakkında neredeyse sıfır bilgiyleyken bir kedi sahibi olmak beni çok zorladığı için devamlı öğrenme halindeyim. Bu kitapta kediler hakkında merak edebileceğiniz her şey var neredeyse. Irklarına göre kediler, tüylerine göre, cinsiyetine göre vs...
En konuşkan kediler Siyam kedileriymiş mesela, en sessizleri de İran kedileri.
Kedilerin kızgınlık dönemleri, hamilelik, doğum, yeni doğan kedilere bakım her şeyden bahsedilmiş. Göz, kulak, sinir sistemi hakkında da bilgiler var. Bazı yerler çok bilimsel olduğu için atladım. Açıkçası ben daha çok işime yarayacak kısımlara yoğunlaşarak okuyup bitirdim.
Kedi sahiplerinin kütüphanesinde bulunmasında fayda olacak güzel bir kitap. Ya da benim gibi ödünç alıp, lazım olabilecek yerlerin fotoğrafını çekebilirsiniz çünkü bildiğim kadarıyla şu an satışı yok...
26 Eylül 2019 Perşembe
İstanbul’da deprem
Zor bir gündü bugün. Sabah serviste çıkan kavgayla başladı, hayal kırıklığı, umutsuzluk, hüzün, isteksizlik ve deprem ile devam etti. Depremden birkaç dakika önce ruhum o kadar sıkışıyordu ki, bazı ters giden durumlar vardı ve normalde üstesinden kolayca gelebilecekken bu sefer yenik düştüm. Derken sallandık, inceden bir ufak kıpırtı oldu geçen seferki gibi ve durdu. Tamam bitti sanarken daha şiddetli bir şekilde tekrar başladı. Beşik gibi sallandı bina. Çantaları alıp dışarı fırladık. Tabi dışarıda da çok güvenli alanlar yoktu maksat dışarda olma duygusuyla rahatlamak işte... Yarım saat falan durduk öyle, sonra içeri girmemiz söylendi ve yerlerimize geçip hiçbir şey olmamış gibi çalışmaya devam ettik...
Merkez üssü Silivri yine. 5.8 şiddetinde ve 15 saniye sürmüş.
Çok korkunçtu. Uzun sürdü. Bina kesin çökecek gibi geldi. Allah beterinden korusun... Herkese geçmiş olsun.
23 Eylül 2019 Pazartesi
İstanbul Kahve Festivali 2019
21 Eylül 2019 Cumartesi günü 2.Seans'a almıştık biletlerimizi. Özellikle Feridün Düzağaç konserinin olduğu gün ve seansı seçtik. İş yerinden başka arkadaşlar da vardı ama herkes kiminle geldiyse onunla dolaştı. Ben kız kardeşimle gittim. Zaten cümbür cemaat dolaşılacak gibi değildi bence.
İlk defa kahve festivaline katılıyorum, keşke öncekilere de katılsaymışım. Çok keyifliydi. Ortam çok güzeldi, hava da güneşliydi. Ne çok sıcak ne de çok soğuk, harikaydı. Beş altı kahve içen çok içtim diyordu ama biz onbeş tane içtik. Tabi tam bardak içilmiyor, tadımlık veriliyor kahveler. Küçük karton bardakların dibine bir iki yudumluk konuluyor.
Aldıklarımızın ikisi kahve değildi zaten. Biri gümüş tozlu içecek diğeri smoothie'ydi. Korkmaz dağıtıyordu smoothie'yi. Korkmaz başta bunları kendi kahve fincanlarıyla dağıtıyormuş porselen fincanlarla ve fincanları da hediye veriyorlarmış. Çok geç fark ettik, insanların ellerinde bir sürü fincan görünce anladık ama bitmişti. Birer tane hatıra olması için almak isterdik.
Ayrıca Kuru Kahveci Mehmet Efendi de kağıt poşet dağıtıyormuş, içinde hediyelik bir şeyler varmış. Onları da fark etmemiş ve yetişememiş olmak üzdü. Bir kaç kere geçtik önünden aslında, neredeyse herkesin elinde görünce dağıtıyorlar galiba diye özellikle bakındık ama yoktu. O da tükenmişti herhalde.
İlk defa kahve festivaline katıldığımız için ilk girdiğimizde bir süre gözlemleyerek dolaştık. Nasıl alınıyor, nasıl veriyorlar, paralı mı falan... Sonra da sıra olmayan yerlerden ya da az sıra olan yerlerden bilindik kahveler aldık. Çok sıra olan kalabalık yerler daha ilginç şeyler veriyormuş meğer. Bunları seneye tekrar gittiğimizde aklımızda bulundurazağız. Sıra olmayan bir yerden kahve alıp bir sıraya girilebilir mesela. Bir de bir dahaki sefere Korkmaz ve Kuru Kahveci Mehmet Efendi'ye öncelik vereceğiz.
Nescafe'de de aşırı kuyruk vardı, oranın olayı ise nescafe bardağının pipetine geçirdikleri pamuk şekerleriydi. Kahvenin üstünde koca bir bulut duruyor gibiydi. Açık kahve tonlarında bir rengi vardı, belki de kahve aromalı pamuk şekeriydi bilemiyorum :)
İlk uğradığımız tezgah Yemen Kahvesi oldu. Şu an elimizde sadece soğuk Türk kahvesi var dediler, tamam dedik. Soğuk Türk kahvesi üzerine krema çook lezzetliydi. Başlangıcı güzel yaptık.
Petra'da aromalı kahveler vardı. Üç termos var istediğini söylüyorsun. Ben çilekli olanı aldım çok hafif, değişik bir tadı vardı. Kötü değil ama yoğun ve sert kahveye alışanlar için garip biraz :)
Kızkardeşim limonlusunu aldı, ona da garip geldi. Çok beğenemedik.
Sonra Tchibo'dan soğuk latte aldık, oh mis :)
Daha sonra rastgele kuyruk olmayan yerlerden kahveler aldık. Filtre, latte, çikolata, sıcak, soğuk...
Bir de Lotus bisküvi standı vardı. Karamelize edilmiş bisküvi dağıtıyorlardı ve bisküvinin kremasından tattırıyorlardı. Çok güzeldi o da. Bildiğim kadarıyla Türkiye'de pek satılmıyor Lotus, olan yerlerde de pahalı baya. O standı çekmemişim, ekleyemiyorum.
Kahvelere devam... :)
İnsanların elinde görüp nereden aldıklarını çözemediğimiz bu simli, göz alıcı içeceğe taktık kafayı. Sora sora bulduk yerini. Herhalde beş metre kuyruk vardı. İnat ettik bekledik.
Bazıları beğenmemişti ama biz beğendik. İçinde yenilebilir gümüş tozu ve bubble tea topları vardı. Üstüne de Sprite eklediler. Hem görüntüsü hem de tadı çok güzeldi.
Bu fincanları alıp gidesimiz geldi, ama herkes bırakıyordu biz de bıraktık :)) Belki alabilir miyiz desek verirlerdi, sonuçta herkese poşet poşet dağıtmışlar.
Bu sefer sıcak Latte...
Biraz konser mahalline geçelim dedik. Bir rapçi kız bir şeyler söylüyordu ama bize pek hitap etmedi.
Asıl bomba akşamdı. Feridün Düzağaç konseri harikaydı. Biz biraz ortada ve arkalarda kaldık, bacak kadar boyumuzla pek bir şey göremedik ama görebildiğimiz sürece müthişti.
Sahneyi göremeyince kayıt dinliyormuş gibi hissediyor insan, konserde olmanın pek bir artısı kalmıyor. O yüzden de çok fazla kalmadık. Ama yine de çok güzeldi tabi FD'nin canlı performansını dinlemek.
Bazı yerler aşırı çamurluydu. Ayaklardan soğuk bir sızı içerimize işlemeye başlamıştı, bunun da etkisi var konserin sonunu beklemememizde.
Bizden sonra çok devam etmemiş zaten, başka biri geçmiş sahneye.
İmkanınız olursa gitmenizi tavsiye ederim, o ortamda bulunmak da tadımlar yapmak da çok keyifliydi! Canlı müzikler ve konser de bonusu.
Bu arada hatıra kalacak bir şey(fincan, hediye vs) alamadım diye üzüldüm dedim ama yine de eli boş dönmedik aslında, cam bardakla kahve veren bir yerden cam bardakları alıp gidiyor herkes diye biz de aldık. Kimse bırakın demeyince ve kimse de bırakmayınca alınıyor demek ki diye düşündük, hatıra olsun istedik ama sonraki gün arkadaşımdan öğrendim ki aslında beş liraya veriyorlarmış ama isterseniz hediye verebiliriz demişler onlara. Herkes alıp gidince hediye etmeye döndürdüler herhalde :) Kimse parayla almadı çünkü. Acemilik işte, biz de sormadık. Gerçi bilete o kadar para vermişiz, bir küçük bardağı da çok görmesinler artık ya :)
22 Eylül 2019 Pazar
1000.Yazı ve 3.Yıl
Şaka gibi ya, 1000 ne demek, hem de 3 yılda :)
5 Eylül 2016’da başlamıştım yazmaya.
Doğum gününü de kutlayacaktım bloğumun ama unuttum... Neyse hala Eylül’deyiz kutlayabilirim bence. Canım Blogum artık 3 yaşında!
Haydi birer makaron alın 3.yıl şerefine:)
Birer de kahve :)
Beni okuduğunuz, takip ettiğiniz ve yalnız bırakmadığınız için teşekkür ederim. ♥️
19 Eylül 2019 Perşembe
Aliexpress devri sona mı erdi? Gümrük vergisi şikayetleri
Dün akşam babamla konuşurken hatırlattı bu vergi olayını. Gümrük vergisi alınıyor artık, standart 11.50 lira alınıyor her birinden dedi. Hemen iptal ettim. Bugün internetten araştırınca çok absürd vergilendirmeler gördüm. Mesela 46 liralık ürüne 42 lira vergi kesilen varmış. 9 liralık ürüne 22 lira alınmış. Bu vergiler neye göre alınıyor o da anlaşılmış değil. Ürünün ağırlığına göre değil belli ki, çünkü çok hafif şeyler aldıklarını söylüyorlar şikayet edenler. Fiyatına göre de değil örnekleri karşılaştırınca anladığımız kadarıyla. Vergi memurunun keyfiyle alakalı galiba...
Şikayetvar.com'dan bir kaç ekran görüntüsünü sizinle de paylaşmak istiyorum. Artık Türkiye'de bulamadığımız ya da enayi yerine koyulduğumuz fiyatlarda alamadığımız için tercih ettiğimiz Aliexpress'ten de alışveriş yapamayacağız anlaşılan...
16 Eylül 2019 Pazartesi
E-kitap: Benim deli anneliğim
Deli Anne blogunun sahibesi Mümine'nin yazdığı Benim Deli Anneliğim isimli 62 sayfalık elektronik kitabı, iş yerimdeki boş vakitlerimde okuyarak bitirdim. Çok keyif aldım. Mümine Yıldız annelik üzerinde yazmış ama hayattaki her konuya çekilebilecek noktalar var içinde. Kendisini yetersiz hissetme duygusu, çevreden gelen duygusal baskılar, ne kadar güçlü olduğunu fark etme çok güzel aktarılmış.
Okumak isterseniz tıklayın: http://deli-anne.com/?page_id=31420
15 Eylül 2019 Pazar
Film: The Prestige
Uzun zamandır izlemem gerekenler listesinde olan ama ertelediğim bir filmdi. Sonunda izledim.
Beklentimi çok yüksek mi tuttum bilmiyorum ama çok da etkilemedi beni. Hatta hiç etkilemedi diyebilirim. Ben mi anlamadım acaba diye kendimden şüphe ettim.
İlk başta birkaç sihirbazlık gösteriliyor, gerçekten de o kuşlar yok edilirken ölüyor mu acaba? Eğer öyleyse bu çok vahşice.
Filmde Tesla'nın da olması dikkatimi çekti. Sonra bir ara Edison geliyor falan. İkisi arasındaki rekabete dikkat çekmek istenildi herhalde. Çok sahne olmadı ikisiyle ama ne alaka dedim görünce.
Tesla ile iş yapma olaylarından sonra filmin nasıl gideceğini az çok tahmin ettim ve gerçekten de tahmin ettiğim gibi gitti.
Aşağıdaki kısım film hakkında açık veriyor ona göre izlemeyenler okumasın.
Spoiler: Tüm film klonlama mıymış yani, sonuç olarak anlamamız gereken şey neydi ki? Lost dizisinin finalinde hepsinin ışığa yürümesi gibi bir şeydi bu filmin sonucu da bana göre.
En azından klonlandıkça önceki insandan farklı şeyler olsaydı, hafızasında kayıplar olsaydı mesela...
Film: Sokak kedisi Bob
Önce kitabını mı okusam filmini mi izlesem derken filmini izlemeye karar verdim. Konusunu az çok biliyordum. Neler olacağını tahmin ettiğim halde izlemek keyifliydi.
Bob çok tatlı bir kedicik. Uyuşturucu bağımlısı bir adam, Bob'un verdiği güvenle tertemiz ve yeni bir hayata kavuşuyor. İzlenmeli.
9 Eylül 2019 Pazartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)














