Sayfalar

5 Ocak 2026 Pazartesi

Lodoslu dolunay depresyonu

Sabahları işte buradan servise biniyorum. Bunu bu sabah çektim. 

Yavaş yavaş kölelik hissi gelmeye başladı yine :,)

Keşke bu kadar fazla çalışmak zorunda olmasak. 

Bu arada biz birimde iki kişi çalışıyoruz ve çalışma arkadaşım çok yüksek ihtimalle diskeksi. Çünkü hayır diyeceği yerde evet diyor, sıralamada en başta olan şey için en sondaki diyor vs.. bu da bazen işimi ikiye katlıyor. 

Benden önce de sürekli buraya birileri gelip istifa etmiş. 1-2 ay sonra, 1 yıl sonra ve hatta biri 2 hafta sonra gitmiş. Ben 5 ya da 6.yım. Ve beni görenler o kişiye kaş göz yapıyor bazen “bu ne kadar kalacak bakalım” diye. 

Bence öncekilerin gitme nedenlerinden biri de bu kişi ile birlikte çalışmanın zorluğu olabilir. Yönetim dahil herkes de farkında durumun bence, çünkü el yazısından da disleksi olduğu belli oluyor, okuma yazmayı yeni öğrendiğimizde nasıl yazıyorsak öyle yazıyor. Dosya numaralandırırken sayma sayılarını karıştırabiliyor mesela emin olmak için bana soruyor. Bunlar dışında çok iyi bir insan, bir şikayetim yok ama çalışma anlamında zorlayabilir gibi görünüyor. 
Böyle düşündükçe kendime 1 yıl süre veriyorum. “1 yıl bi çalış, sonra tamam mı devam mı diye sor, devam etmek istemezsen istifa et” diyorum kendime. Daha uzun devam edebilmek asıl niyetim aslında. Ama hem çalışma yerim hem iş arkadaşım biraz düşündürüyor beni. Neyse belki de yılsonu kapanışına denk geldiğim için böyle olmuştur…
Henüz hiç arkadaş edinemedim, “bununla anlaşırız” dediğim biri olmadı. Herkes yaşça küçük zaten benden, bi de ofisimiz diğerlerinden ayrı. Ofisler küçük küçük dağıtılmış her yere. Daha 3.haftam, acele ediyorum belki de. Ocak ayı böyle yoğun geçecek gibi. Sonra rahatlatız inş.

Birkaç gündür lodos vardı, baş ağrısı, gerginlik, sinir yaptı üstüne bir de dolunay vardı o da gerim gerim gerdi. Ondan böyle melankolik, öfkeli, kırılgan bir havaya büründük sanırım. 

Bu arada telefondan yorum yapamadığım için iş bilgisayarından komşu blogları ziyaret edip yorum bırakmaya niyetlendim birkaç kere ama onu bile yapamadım yoğunluktan. Gün boyu full çalıştık. Siz de böyle misiniz bu ara?

4 yorum:

  1. Merhaba, yeni bloguna gelip yazdıklarını okumaya başladım. Ne iş yaptığını çözemedim daha ama iş hayatı hep zor. Herkesin zorlandığı konular ve kişiler farklı ama sonuçta
    hep sorun var. Öyle böyle kaç yılı devirdim ama insanda ne sağlık kalıyor ne
    zihin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle gerçekten, 10 yıllık çalışmadan sonra ara vermek isteyip istifa ettim. Ve başka bir sektörde yeniden başladım. Her şey aynı temelde

      Sil
  2. o kişiyi neden işte tutuyorlar ki acaba :) iş yükü işyerine bağlı, senin özel şirket herhalde normal yani yoğun olman :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ucuza iş yaptırabiliyorlar çünkü :) işten çıkarsalar tazminat ödeyecekler istemezler o yüzden çıkarmayı, kendisi de istifa etmiyor. yapacak bişey yok :))

      Sil