Hoşgeldin 2026

 Merhaba sevgili arkadaşlarım, yine buradayım. Bir süre herkese kapalı devam etmiştim, ama geri açmaya karar verdim. Aslında böyle bir düşüncem yoktu, bu sabah aklıma geldi. Yeni bir yıl başladı, ben blogumda yılın tüm günlerini numaralandırıp yazı girerdim, tekrar yapsam nasıl olur diye düşündüm. Açıkçası çok büyük bir hevesim yok ama yine de yapasım geldi. Belki eksiksiz her günü yazmayabilirim ama seri yapmayı düşünüyorum yine şimdilik. Bakalım nasıl olacak.

İstanbulda 31 Aralık bizi kar ile karşıladı, tam da meteoroloji uzmanlarının dediği gibi yeni yıla kar süprizi ile başladık. Bugün de yağmaya devam ediyor. 2025 genel olarak herkes için zormuş duyduğum kadarıyla, 2026 daha rahat geçer umarım. Ben yılı bitirmeden 2 hafta önce işe girdim, bu 2.haftam. 1,5 yıldır çalışmıyordum, maddi olarak zorlanmaya başlamasan çalışmayı da düşünmüyordum ama hayat yine iş ortamına yönlendirdi beni. Tek motivasyonum para. Öyle ahım şahım bir maaş bulmak da zor tabi, olan ile yetinmeye karar verdim. İş bulmak da zor çünkü. 3 aydır aktif olarak iş arayıp neredeyse her ilana başvuruyordum ama geri dönüş olmuyordu. Ben de sonunda pes ettim, yılbaşından sonra deneyeceğim dedim. Herhalde yıl sonu diye bulamıyorum diye düşündüm. Neyse ki yıl bitmeden geri dönen oldu da iş başı yaptım. Henüz maaşımı almadım, işe alışma sürecindeyim. Mümkün olduğunca birikim yapmaya kararlıyım bu sefer, çünkü parasızlık zor. Para gerçekten çok önemli. Ruh sağlığı, beden sağlığı, çevre, saygınlık her şey paraya bağlı maalesef. Tedavi olurken bile iyi bir tedavi için para gerekiyor. Sadece kendimiz çalışıp para kazanmak yetmiyor, o parayı da çalıştırmak gerekiyor.

Hala blog tutmaya devam eden, beni hatırlayan kimler var bilmiyorum. Zaten normalde de çok fazla yorum alan biri değildim, blogum da benim gibi sessiz sakin takılıyor. Sonuç olarak işte geldim buradayım.

Bir de ben bu yıl 40 yaşıma gireceğim. İnanılmaz ama gerçek. Zaman gerçekten tutamadığımız bir şey, yaşlanıyoruz yapacak bir şey yok. Sağlıkla, huzurla, keyifle yaşlanalım, önemli olan hayatın kalitesi. 20lere veda ederken çok zorlanmıştım, 40lar daha sakin geliyor sanki. Büyüdüm, duruldum, olgunlaştım. Ne istediğimi daha iyi biliyorum, kendimi biraz daha önceliklendirebiliyorum, bunlar iyi oldu gerçekten. 2 yıllık terapi sürecimin ve kendi çabalarımın meyvesi olarak... Terapistime her teşekkür ettiğimde ben bir şey yapmadım sen yaptın bu senin başarın diyor ama birinin orada yargısız infazsız dinleyip sadece var olması bile çok şey ifade ediyor bazen.

Böyle işte blogger ailem. Bende durumlar bu. Umarım bugün karar verdiğim gibi düzenli gelebilirim buraya ve bu bana iyi gelir. Şimdilik kalın sağlıcakla.