Gündüz vakti evimde olmayı özledim... Ama düşünüyorum da, okula, işe gitme mecburiyetim olmazsa evden kolay kolay çıkamıyorum. Ayaklarımı uzatıp kahve, yemek, dizi, vlog, sosyal medya vs derken günler birbirini kovalıyordu evdeyken ve ben gitgide kendimle vakit geçirmeyi herkese tercih etmeye başlamıştım. Bu hem çok keyif veren bir şey hem de dış dünyaya yabancılaştıran da bir şey. Ve bu biraz tehlikeli bir durum bence. Çünkü dışarıda çok tehlike varmış da evden ayrılmamak daha iyiymiş gibi bir his gelişmeye başlıyor.
Kendi başına gününü proglamlayamayanlar el kaldırsın sayımızı bilelim :)) totosunu kendi rızasıyla yerinden kaldırabilenler bu motivasyonu nerden buluyorsunuz?
Psikolojide böyle bir şey varmış. Evde kaldıkça, eve bağlanma. Psikoloji de bozuluyor tabi. Evden çıkmak lazım. Ama sen işe başladın artık. Evde kalma sorunu kalmadı :)
YanıtlaSilGerçi param bitmese evde kalmazdım şimdi düşündüm de, dışarı çıkıp gezecek ya da aktivite yapacak param kalmamıştı. Zaten eve tıkılmak zorunda kalan insanlarda da muhtemelen birincil sebep paradır, hevesi de köreltir :)
SilEvet şükür bir iş buldum şu an hiç olmadığım kadar hareketliyim belki de