241 / 365

Kardeşimden kitap istedim, bunu önerdi. Ayracım yoktu ama ihtiyaç da kalmadı. Başladığım gibi bir çırpıda bitirdim. Livaneli'nin kitaplarını hep böyle bir çırpıda başlayıp bitiriyorum. Seviyorum galiba anlatımını. Sıkmıyor, akıp gidiyor.
Ezidiler hakkında acayip şeyler öğrendim, ama pat diye bitti sanki. Neyse zaten ayrı bir yazı yazacağım kitap için.

Hava karardı. Soğuk ve yağışlıydı bugün.

Bir de bugün bizim buraya bir kamyonet gelip bir kaç köpek bırakıp gitmiş. Çocuklar söyledi. Yazık :(

Özlem Kutlu

Merhaba, 1986 İstanbul doğumluyum. İstanbul'da yaşıyorum. Eski yazılımcı, şimdi kamu personeliyim. Bloggerlığın daha popüler olduğu ilk yıllarda bir çok blog açtım ama kısa süre sonra kapattım. Yıllar sonra geri döndüm. 5 Eylül 2016'dan beri bu blogta yazıyorum.

iletişim: ozlemkutlu2@gmail.com

4 yorum:

  1. Zülfü Livaneli'nin kitaplarını seviyorum ben.:) Köpeklere de çok üzüldüm.:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de sevdiğimi farkettim en kolay okuduğum yazar :)
      Evet ben de üzüldüm...

      Sil
  2. Elimde ki kitapları okuyunca alayım diyordum ama olmadı yine başka başka kitaplar aldım:)) mutlaka okuyacağım bunu:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında elim pek gitmez Livaneli'ye nedense ama elime alınca da hemen bitiriyorum. Okuyun bence de :)

      Sil