Madalyonun diğer yüzü


Blogger'da bugün anasayfamda iki vefat haberi ile karşılaştım. CafeTigris'in babası ve Mustafa Sönmez'in babası vefat etmiş. Allah rahmet eylesin, mekanları cennet olsun... Kalanlara da sabır versin.

Amcamın vefatında tatmıştım ilk defa bir yakınını kaybetmenin ne olduğunu. Gençti, küçük çocuğu vardı ama bir yandan da çok hastaydı, acı çekiyordu.

Madalyonun karanlık tarafı hiç güzel değil, ama var malesef.

özlem

Merhaba, 1986 İstanbul doğumluyum. İstanbul'da yaşıyorum. Eski yazılımcı, şimdi kamu personeliyim. Bloggerlığın daha popüler olduğu ilk yıllarda bir çok blog açtım ama kısa süre sonra kapattım. Yıllar sonra geri döndüm. 5 Eylül 2016'dan beri bu blogta yazıyorum.

iletişim: ozlemkutlu2@gmail.com

6 yorum:

  1. Insan olumun yakinligini ancak,etrafinda yasayanlarin vefati ile hissedebiliyor.Oysa yasama ihtimalimiz ve olma ihtimalimiz her daim esittir.

    Her iki merhuma da,Allah'tan rahmet aile efradina ise sabir dilerim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet yaşamadan anlaşılmıyor, ne kadar anladığını söylese de anlayamıyor insan o acıyı yaşayan kadar.
      Amin...

      Sil
  2. Ne denilebilir ki mekanları cennet olsun

    YanıtlaSil