Oksijen maskesini önce kendinize takınız

İşten çıkışta, karşılaşmak istemediğim biriyle denk gelmemek için kart bastıktan sonra farklı bir yoldan gidecektim, şansa bak ki tam ben kart basacağım sırada kapıdan girip kartını bastı. Basmayı unutmuş. Mecburen konuşup birlikte ilerledik. 

Saçma bir şekilde büyütülen duygusal çıkarımlar yüzünden uzaklaşmak zorunda hissettiğim biri bu kişi. Kendisi sırf ben biraz uzak duruyorum diye sorun yaratıp tavır almıştı. Aslında ben normaldim, sadece biraz kendimle baş başa kalmak istiyordum. Saygı duyar sanıyordum. Kişisel algıladı. Açıklamama rağmen devam etti beni suçlamaya. Çok eleştirel bir dili var her şeye müdahale ediyor bundan hoşlanmıyordum zaten ve uzaklaşma zamanı gelmişti. Ben de uzak durmaya devam etmeye karar verdim ve denk geldikçe merhabalaşıyoruz sadece. Muhtemelen benden yüzüne bile bakmayıp düşmanlık beslememi bekliyor, böylece gride kalmak zorunda kalmayacak ya siyah ya beyaz devam edebilecek. Ama benim kendisiyle kişisel bir sorunum olmadığı için öyle davranmayacağım. 

Neyse böyle olması gerekiyormuş. Biliyorsunuz mıç mıç ilişkileri sevmiyorum, ruhum daralıyor. Her zaman biraz mesafe iyidir.

Püfür püfür esiyordu bugün, bunaltan bir sıcak yoktu. Kardeşimle de iyi bir mesafedeyiz bu arada, dünkü yazıma gelen yorumlarınız için çok teşekkürler. 

Şu anki durumumuz ne tamamen habersiz ne de yapışık. Birbirimizden haberdar ve kendi alanlarında özgürüz. Tam da istediğim şey. Ve farkettiğim kadarıyla onun da istediği şey. 

Bu arada yakında başka bir “korkarak yap” yazısı gelebilir. Bir düşüncem var. Ama gezi değil. Araştırmalar yapıyorum umarım yolunda gider ve paylaşırım :)