İstanbul’da deprem

Zor bir gündü bugün. Sabah serviste çıkan kavgayla başladı, hayal kırıklığı, umutsuzluk, hüzün, isteksizlik ve deprem ile devam etti. Depremden birkaç dakika önce ruhum o kadar sıkışıyordu ki, bazı ters giden durumlar vardı ve normalde üstesinden kolayca gelebilecekken bu sefer yenik düştüm. Derken sallandık, inceden bir ufak kıpırtı oldu geçen seferki gibi ve durdu. Tamam bitti sanarken daha şiddetli bir şekilde tekrar başladı. Beşik gibi sallandı bina. Çantaları alıp dışarı fırladık. Tabi dışarıda da çok güvenli alanlar yoktu maksat dışarda olma duygusuyla rahatlamak işte... Yarım saat falan durduk öyle, sonra içeri girmemiz söylendi ve yerlerimize geçip hiçbir şey olmamış gibi çalışmaya devam ettik...

Merkez üssü Silivri yine. 5.8 şiddetinde ve 15 saniye sürmüş.
Çok korkunçtu. Uzun sürdü. Bina kesin çökecek gibi geldi. Allah beterinden korusun... Herkese geçmiş olsun.