156- Yoğun bayram

Uzaktan gelen kalmalı misafirlerle devam ediyor bayram. Ama benden bu kadar yeter artık bunaldım. Yarın sabah arkadaşlarla dışarı çıkıcam. Umarım ben dönene kadar gitmiş olurlar 🤓
Büyük evi olmamamıza rağmen dedemle babaannem yakın oturuyor diye her bayram eve bağlı kalıyoruz hiçbir yere gidemiyoruz. Dedemlerin misafirleri direk bize geliyor peşinden de dedemle babaannem geliyor. Yengemler de geliyor sonra, misafirler onlara geçmesinler diye bizde kutluyorlar bayramlarını. Biz bildiğin buluşma noktasıyız yani. Hani bazıları şikayet ediyor ya bayramda akraba ziyareti yapıp gezdikleri için, siz en azından farklı bir hava alıyorsunuz bir yere girip beş dk oturup çıkıp başka yola giriyorsunuz ama biz napalım? Devamlı hizmet, bulaşık, karşılama, evden çıkamama, dinlenememe vs... çok dertliyim bu konuda ya. Bir de biz pek becerikli değiliz bu konularda, hep anneme kalıyor işler ona da üzülüyorum. Bayramları hiç sevmiyorum. Sadece çocukken şeker toplamaya çıktığımız zamanlar seviyordum. Onda da sadece ilk gününü severdim ilk gün çıktığımız için, sonrası yine evde kalabalıkla geçtiği için sıkıcı olurdu.

Bayramlık alırdık da bayramlığı giyip evde oturunca onun da anlamı kalmazdı. Siz siz olun aslaaaa ama asla kaynanaya yakın oturmayın. Gelinsiniz diye hizmet etme çabasına da girmeyin. Bu hayatta öğrendiğim bir şey daha varsa o da iyilik yapanın kıymet görmediği. Ama tabi kaynananız şeker gibi bir insan olur o ayrı.