İş yerinde çocukmuşum gibi yerim değiştirildi. Görevim aynı ama masamın yeri farklı. Çok sinirli başladı günüm, sonra geçti. Akşam güneşli havada yine işten eve yürüyünce de pamuk gibi oldum. Ama bu akşam duygularım birbirine karışmış gibi. Hayatımın gidişatı ve ihtimaller beni korkutuyor bugün.
Kamuda böyle haksızlıklar çok olur Özlem bunlara alışmalısın Bence yazı için çok teşekkürler
YanıtlaSilİstemesem de alışmak zorundayım haksızlıklara demek ki burada olduğum sürece... Maalesef.
Silişin stresini eve getirmediğimiz de mutlu olacağız :)
YanıtlaSilEvet, evde lafını bile açmadım. Yapacak bir şey yok çünkü.
SilSeni öyle iyi anlıyorum ki... Haklısın...
YanıtlaSilSağol canım..
Sil