307 / 365


Ayla filmini izledik bugün, kızkardeşim ile. Boş koltuk yoktu, her seans full çekiyor. Tüm salon salya sümük bir haldeydik bittiğinde. En sondaki sahnelerde gerçek halini de göstermeleri bitirdi bizi. Çok güzeldi.

Özlem Kutlu

Merhaba, 1986 İstanbul doğumluyum. İstanbul'da yaşıyorum. Eski yazılımcı, şimdi kamu personeliyim. Bloggerlığın daha popüler olduğu ilk yıllarda bir çok blog açtım ama kısa süre sonra kapattım. Yıllar sonra geri döndüm. 5 Eylül 2016'dan beri bu blogta yazıyorum.

iletişim: ozlemkutlu2@gmail.com

4 yorum:

  1. Ah, çok istiyorum ama biraz buz gibi havadan, biraz da senin gibi ağlamaktan korkuyorum, rahmetli babamın Kore anıları aklıma gelecek, iyice kendimi bırakacağım gibi:(((ama filmi de nasıl merak ediyorum anlatamam:( bir de tek başıma sinemaya gitmeyi sevmediğimden gitmiyorum. Hiç gitmedim tuhaf geliyor:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaten herkes ağlıyor ablacim git bence, erkek kadın herkes gözünü siliyordu salonda :) çok da aşırı dramatik değil, hem hüzünlü hem komik. Çok güzeldi.
      Ben de hiç tek gitmedim bana da tuhaf geliyor nedense:) Ama güzel olur aslında.
      Sevgiler ablacim.

      Sil
  2. Dolunay Mastika10 Kasım 2017 13:21

    İranlı majid majidi diye bir yönetmen var filmleri Ayla filmine çok yakın,hatta Ayla filminin yönetmeni belki majidi filmlerinin hayranı bile olabilir.Benc majidi filmlerini izleyin bir. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yıllar önce bir filmini izlemiştim, cennetin rengi ydi adı. Çok beğenememiştim ama o anki ruh halimden miydi bilemiyorum. :)

      Sil