Dün iftarda hiçbir şey yiyemedim, midem bulanıyordu. Kalkıp yatağa girdim, yatmışım. İki saat sonra babam aradı, telefonu nasıl açtım ne dedim hatırlamıyorum. “Neden öyle konuşuyorsun?” dedi, “uyuyordum kafamı toplayamadım” dedim. Sahura kalkarım diye alarmı kurup geri yattım. Alarm çalınca kapatıp yatmaya devam ettim. Hem uykumu bölmek istemedim hem de bişey yiyesim yoktu hala. Sabah 8 gibi uyandım. Mide bulantısı ilacını içip mutfağı topladım önce çünkü yarım saat bir şey yememek gerekiyormuş. Sonra kahvaltı hazırladım ama yine pek bişey yiyemedim. Tekrar yatağa girip yattım. Öğleden sonra 3e kadar uyumuşum. Sonunda yataktan kalkacak gücü nihayet toparlayabildim. Midem de daha iyiydi.
Yarın oruç tutacağım. Zaten 6:20 normalde alarm saatim. Bu sefer 5:40a kurarım, ezan okumadan bişeyler yerim. Sonra da rahat rahat hazırlanır işe giderim.
Bugün biraz kitap okudum nihayet. “Ölmek istiyorum ama tteokbokki de yemek istiyorum”u bitirmemiştim. Psikiyatristin her şikayete yeni bir ilaç eklemesi uyuz etmişti beni. Tavsiyeleri de profesyonel gelmemişti. Devam edememiştim bu yüzden. Ama başlamışken bitireyim istedim. Aşağıya eklediğim yazıda kendimi gördüm.
Kitabın son sayfalarında psikiyatristin de yorumu var o da kendini eleştirmiş zaten. Neyse spoiler vermeyeyim ama çok illa da okunacak bir kitap değil. Adı ve kapak resmi sayesinde popüler olduğunu düşünüyorum. Ya da bana hitap etmedi.
Sütlü filtre yapıp Masumiyet Müzesi’ne devam ettim. Kaç gündür kahve de içmiyordum doğru düzgün. Belki de o da olumsuz etkilemişti beni. İçtikçe kendime geldim.
Bir de, mineralli su iyi gelir diye sodaya marketten aldığım Osmanlı Şerbetinden ekleyip içtim. Rengin tatlılığı çok hoşuma gitti.
Yine de bir an önce bu terapi kitabına da dönmem gerektiğini hissediyorum.
Bugün ne temizlik yaptım ne çamaşır vs… iki haftadır evi boşladım. Bitiğim bu aralar. Neyse ki zaten öyle çok bi aciliyeti de yok. Bir hafta daha idare ederiz. Mental ve bedensel sağlığıma öncelik veriyorum şu an. Umarım sizler de iyisinizdir. Benim pazar günüm böyleydi. Yarın görüşmek üzere. 💐
Ne güzel çiçekler bunlar, bayıldım :)) Evlenmeden önce ben de 3 yıl kadar yalnız yaşadım. Yalnız yaşamanın en güzel taraflarından biri, dağıttığını istediğin zaman toplama lüksüydü bence. 😅 Bol bol kullan bu lüksü, sonra birlikte toplayacağın biri de olur umarım. ( Hahaha evreni bu konuda darlıyoruz fark ettin mi? :)) Ohh ne güzel dınlenmişsin, umarım güzelliklerle dolu bir hafta olsun 🙏🤗
YanıtlaSilİlk fotoğrafta aslında hile yaptım onlar annemin çiçekleri, başka bir gün aynı kupa ile çekilmiş bi foto :) buna ne kadar yalnız yaşamak denir bilmiyorum yarı yalniz diyebiliriz çünkü bizimkilerle aynı apartmandayim. 2018den beri böyle. Gerçi kız kardeşim vardı önceden, 2024te evlenince asıl tek yaşamım başladı.
SilAmin diyorum hayatı kolaylaştıran biri olsun 🌟 evet umarım rahat gecer haftamiz 🩵 teşekkürler
Bence kendine zaman vermelisin, bahsettiğin hastalık vücudu yıpratmıştır mutlaka, anca toparlıyor kendini..
YanıtlaSilÖlmek istiyorum ama’lı kitabı ben de okudum ama o öyle ciddiye alınacak bir kitap değil yahu, çerezlik :)) Hatta bazı yerlerde baya güldüm ben, kızcağız zaten kendi terapi sürecini yazmış, terapistten de ekleme yapmasını istemişti doğru hatırlıyorsam, çok havadaydı ve terapist zaten terapist gibi değil yaşam koçu falan gibi birşeydi…
Evet acele ediyorum bence de. Ay o kitap çerezlik bile değil bence. İç bayıcı :))
SilHer şeyden önce sağlık. Temizlik her zaman olur. Eklediğin yazıyı beğendim. Ben de böyle yazılar yazıp içimi dökmeliyim.
YanıtlaSilAynen öyle Cem sağlık en başta gelir. Teşekkür ederim, o zaman senden de bekliyorum böyle yazılar :)
SilBen de geçen hafta nezle gripken kılımı kıpırdatasım yoktu. Oruçtan sanıyordum meğer hastayım diyeymiş, bu hafta kendime geldim nihayet.
YanıtlaSilPsikoloji, fizyoloji iç içe, biz kadınlar için hırmonlar tam bir baş belası, dünyanın ve ülkenin hali dr malum, valla iyi yine delirmeden duruyoruz.
Geçmiş olsun. Evet bize bir de hormon dalgalanmaları ekleniyor :) gerçekten iyi dayanıyoruz...
Sil