Bir cuma

Fotoğraf geçen hafta cuma günü gittiğim bir resim atölyesinden. İnatagramdan bulup kaydolduğum 3 saatlik bir atölyeydi. Benim eserim bu oldu. Keyifliydi. 

Arada sosyalleşmek farklı ortamlarda bulunmak iyi oluyor. 

Bugün dahiliye randevum vardı, tüm kan değerlerim ve vitaminlerime baktırmak için gittim. Kan vermem için aç gitmem gerekiyormuş, bana bi arkadaş “artık aç gitmeye gerek yok tok da yapılıyor” demişti ama yanlış biliyormuş demek ki. Şekere de bakılacağı için sanırım aç olmak lazım. Böbreklere de bakılsın istedim, çünkü böbrekler kendini hissettirmeden bitiveriyor Allah korusun, arada baktırmak lazım. Pazartesiye kaldı maalesef. Keşke aç gitseydim nolcaktı sanki aç gitsem, neyse yapacak bişey yok. 

Ben telefondan bloggera yorum yapamadığımı unutmuşum ya. Bunun düzelmemiş olması da çok sinir bozucu… Bilgisayardan girdiğim bir vakit ziyaret ederim artık diğer blogları. 

Bu ara yine hafiften egzamalarım çıkmaya başladı. Egzama ayrılık ile alakalıymış. Ya gitmek isterken kalmak zorunda olmak ya da ayrılmak istemediğin bir şeyden ayrılmak gibi. Terapiye gidiyorum bir süredir, buraya yazmış mıydım bilmiyorum. Yazmadıysam da yazıyorum. Benim terkedilme, yalnız kalma korkum üzerine çalışıyoruz şu an. Bunlar çocukluktan beri maruz kaldığım şeyler olduğu için inançlara dönüşmüşler yani çok köklüymüşler o yüzden zor olacakmış ama benim kaldıramayacağım bir zorluk değilmiş. Yakın zamanda bir ayrılık yaşadım, aslında ayrılmak istemeyip sürekli ayrılmak zorunda kaldığım bi ilişkiydi. Her seferinde tekrar barışmak için ikna ediliyordum ama verilen vaatler hiç tutulmuyordu. Bu defa tüm yolları kapadım ve çok kararlıyım. Ve bunu yaptığımdan beri de egzamalar başladı yeniden. Ben de bunu ayrılmak istemediğim halde ayrılmak zorunda kalmamdan dolayı yaşadığım strese bağlıyorum. Kendime sadece biraz daha süre vermem gerekiyor biliyorum, birkaç ay sonra hiçbir şey kalmayacak inşallah hem duygusal hem de fiziksel anlamda.

Bir instagram hesabı açtım, yine. Şu sosyal medyayı iş haline getirmeyi deneyip deneyip bırakıyorum maalesef ama bu sefer daha emin adımlarla ilerlemeye çalışacağım olur inşallah bu defa. Şimdilik 10 takipçim var, tanıdıklara söylemiyorum. Olur da tutturursam burdan da reklamımı yaparım illa ki. 

Karşılıksız sevgiyi, başkalarını da önemsemeyi, yeri geldiğinde onları önceliklendirmeyi ama kendini de hiçbir zaman ihmal etmemeyi öğrenmeye çalışıyorum. 

Bugün cuma. Hayırlı cumalar…