Selam

Bu covid süreci hepimizi ne kadar da yıprattı değil mi? Sanki paralel bir evrene ışınlandık gibi, bazı ilişkilerimiz bitti, artık evlenmez dediklerimiz evlendi, asla düşmez dediklerimiz işsiz parasız kaldı vs... Ülke olarak da felaketler bitmek bilmedi... 

Bir ay boyunca izinde olsam rüya gibi olur diye düşünürken 1.5 seneyi evde geçirdim. İzinden bıktım. Okullar tatil olunca göbek atan öğrenciler, bu sene de ya okul açılmazsa diye panik atak geçirir oldu...

Bazen acaba covid öncesi dönemdeki ben'e geri dönebilecek miyim diye düşünüyorum, geriye dönmek istediğimden değil tabi ki hayatta sürekli bir gelişim değişim içerisindeyiz ve böylece ilerleme kaydediyoruz ama o zamanlardaki hayattan tat alabilme yeteneğimi yeniden kazanabilecek miyim konusu asıl merak ettiğim...

Şimdi bir de aşı mecburiyeti var... Ben henüz olmadım... Çevremdeki herkes oldu neredeyse ama ben bir türlü içime sindiremiyorum. 

Böyle şeyler düşünmeden gezip tozabildiğimiz zamanlar ne güzelmiş meğer.

Buraya da Haziran'dan beri yazmıyormuşum, sanki daha fazla olmuş gibi geliyor yine. Ne kadar garip. Demek ki yazmak benim için ciddi bir ihtiyaç. Yazmadığım süreç aşırı uzun geliyor ve daha fazla dayanamayıp geldiğimde ise sadece 2 ay geçmiş oluyor. Tuhaf gerçekten.