Yaratıcının insan suretinde olması gibi bir kaç şey, eğer bu konularda hassassanız başta rahatsız edebilir. Ama vaz geçmeyip filmi izlemeye devam ederseniz filmin verdiği mesaja odaklanmaya ve keyif almaya başlıyorsunuz. Diğer şeylerin konunun pekişmesini sağlaması için gerekli olduğunu anlıyorsunuz.
Film affetmenin, empati kurmanın, kendini suçlamamanın hem kendi hayatına hem de evrene iyileştirici etkisinin olduğunu anlatıyor .
Affetmek, ilişki kurmak değildir. Sadece onun boğazını sıkmayı bırakacaksın.
Kötü bir insanın kötü olmasının da nedeni var, ona da çocukken kötü davrananlar olmuş ki böyle bir insana dönüşmüş. Ona kötü davranan kötülere de çocukken kötü davrananlar vs böyle Hz.Adem'e kadar uzar gider diyor. O yüzden yargıç rolünden çıkıp, affetmek gerek.
Tüm bunlar çocukken şiddet görmüş ve yetişkin olduğunda da küçük kızı kaçırılıp öldürülmüş bir baba üzerinden anlatılıyor. Yaşadığı acılar sonucu her şeye sırt çeviriyor, yaratıcının adaletini yargılamaya başlıyor ve sonra bir barakaya davet edilerek işin özünü görmeye başlıyor.
Sonuna kadar izlendiğinde herkesin beğeneceğini düşünüyorum. Tekrar tekrar izlenebilir. Her izlendiğinde farklı bir mesaj yakalanabilir.
Fragman:
Tavsiye için teşekkürler, afişteki adamı görünce bir an Çağatay Ulusoy yabancı bir filmde mi oynamış diye anlık aklıma geldi:-))
YanıtlaSilRica ederim :) evet andırıyor siz diyince fark ettim :))
Silben de hep görüp izlemiyordum, madem öyle diyorsun, izleyeceğim mutlaka :)
YanıtlaSilİzle beğenirsin :)
Sil