Markette sıra beklerken yanımdaki kadın iki üç yaşlarındaki kızına sevgilim diye hitap ediyordu. Sevgilim dur gitme, sevgilim gel buraya falan. Tuhafıma gitti. Aşkım bebeğim bitanem diyeni duydum, ben de derim hatta ama sevgilim diyeni ilk defa duyuyorum.
Fotoğraf Tebessüm Kahvesi isimli yerden. Hani down sendromlu garsonların olduğu yer. Bu öğlen yemeği orada yedik. İlk defa gittim, çok beğendim.
Ben de annecim, babacım, halacım, dayıcımları duydukça tüylerim diken diken oluyor. Yavrucuğum, kızım, oğlum , yeğenim gibi güzel kelimeleri hiç kuşlanmayacağız herhalde artık :/
YanıtlaSilKişiden kişiye değişiyor demek ki bunlar :)) ben eskiden arkadaşlarımın anneleri hep çocuklarına annecim diyor ama annem bana demiyor diye annem olmaktan memnun olmadığını düşünürdüm mesela :D annecim desin isterdim :D
Silbende garipserim aşkım falan ama sevgilim daha betermiş.
YanıtlaSilAynen :D
SilBir pedagog demişti sanırım, çocuğunuza aşkım demeyin diye. Ondan sonra ben de dikkat etmeye başladım küçüklere aşkım dememeye ama sevgilim daha beter gerçekten.
çeşit çeşit insan var işte afiyet olsun bu arada
YanıtlaSilTeşekkür ederim.
Sil