Ne bu dertler kalıcı ne de bu ömür


Öyleyse ne gerek var eski defterleri açıp açıp değiştiremeyeceğim şeyler için üzülmeye, dedim ve iftara bir saat kala bir hışımla tüm günlüklerimi yok ettim. Rahatladım. Hatta bir ara şarkı bile mırıldanıyordum.
Haftasonu, şu günlüklerimi bugüne gelene kadar bir okuyayım deyip liseyi bitirmiş ve depresyonda hissetmeye başlamıştım. Baktım hiç güzel anı kaydetmişim hep ağlama duvarım olmuş. Okudukça içimi karartıyorsa, elimde tutmanın da anlamı yok bence.

Özlem Kutlu

Merhaba, 1986 İstanbul doğumluyum. İstanbul'da yaşıyorum. Eski yazılımcı, şimdi kamu personeliyim. Bloggerlığın daha popüler olduğu ilk yıllarda bir çok blog açtım ama kısa süre sonra kapattım. Yıllar sonra geri döndüm. 5 Eylül 2016'dan beri bu blogta yazıyorum.

iletişim: ozlemkutlu2@gmail.com

4 yorum:

  1. Bundan sonraki anılarını yazacağın defterin, eline alıp okudukça sana mutluluk versin.:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah 🙏 teşekkürler 😊

      Sil
  2. Dilerim bundan yazacaklarin mutluluk sevinç güzel günler olsun inşallah canım benim sevgiler 😘😊❤🌸

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin canım benim çok sağ ol 🙏😘😊

      Sil