Kölelik yapan da keyfine bakan da aynı kefededir aslında

 Bugün yanımdakine ayak uydurayım dedim hadi çalışalım bitirelim hatta bugün yemeğe de biraz geç çıkarım onla birlikte çıkarız dedim(o hep geç çıkıyor) ama yok olmuyor, iş dışında başka bir meşguliyetleri yok bazı insanların onu anladım. Robot gibi sadece çalışmaya odaklı sanki. İnsan bi oturup çay kahve içmek istemez mi, bi çıkıp hava almak biraz telefonla oyalanıp kafa dağıtmak… bütün enerjim emilmiş gibi hissediyorum. Mesai bitimine son bir saat ben artık köşeme çekildim, o hala çalışmaya devam etti. Bırak sen de dedim tamam dedi bırakmadı. Bu kadar acil bişey de değil ayrıca. Yapalım da rahat edelim diyor. Evet bence de yapalım bitsin rahat edelim ama canımızı da çıkarmayalım yani. Her şey iş değil ya, kendimizi de yok saymamak gerek… madalya takacaklar sanki. Sinirlendim. Yarın yine eski mesafemden devam edeceğim yakınlık kendimi kaybettiriyor. Maaş belli iş belli bu kadar fedakarlığa gerek yok… bi de diyor ki cumartesi tam gün çalışalım bitsin, te allam ya sabır, valla ben çalışmam sen bilirsin dedim. 

Berat kandili

 

Öncelikle Berat kandilimiz mübarek olsun. 

Bu sabah evden kahve getirdim, iyi oldu. Kahvaltım kahveydi.

Öğlen annem ve kardeşim ziyarete geldi. Çok yağmurluydu pek bir şey yapamadık ama güzeldi yine de. 

Bugün bir yerden iş görüşmesi için aradılar, önce iş aramıyorum dedim sonra en azından bi görüşeyim diye geri aradım görüşmek istiyorum dedim. Doküman kontrolör pozisyonu içinmiş. Araştırdım da, stresli bir işmiş. Şu anki işimde iyiyim şimdi, hazır alışmaya da başlamışken hiç gerek yok. Perşembe gününe online görüşme ayarladık normalde ama cevap yazıp iptal etmeyi düşünüyorum. Aylardır iş başvurusu yapmıyordum nerden arayıp da kafamı karıştırdılar, “ya daha iyi olursa” düşüncesiyle bir süre ne düşüneceğimi bilemedim işime de konsantre olamadım. Mesai sonrası araştırınca olmayacağına karar verdim. Burda iyiyim, tek korkum bahar ayları gelince alerjimin arşiv tozuyla tetiklenip tekrar yüzeye çıkması, umarım olmaz…

2027ye 11 ay kaldı

Evettt 2026’nın ilk ayını bitirdik. Bugün 1 Şubat. Her gün yazma serüvenim ilk aydan fazlasıyla yerine getirildi. 36 tane yayın paylamışım geçen ay. 

Bugün pazar, aile evinde kahve günümüz. Ben kahve makinemde hazırlayıp götürüyorum. Çünkü aynı apartmanda oturuyoruz:))

Fotoğraftaki kitabı kardeşim göndermişti. Kendisi okumuş pek beğenmemiş, genelde onun beğenmediği şeyleri ben beğenebiliyorum. Ya da o çok övüyor ama beni etkilemiyor. Bi de ben okuyayım beğenirim belki dedim. Henüz başlamadım ama bugün okumayı düşünüyorum. Bu yılın ilk kitabı olacak okursam.

Sabah 8:20 gibi bi uyandım, geri uyuttum kendimi. Sonra bi gözümü açtım saat 11:30 olmuş. Hiç kalkasım gelmedi 12ye kadar yattım. Sonra babam aradı kahveyi 2de içeriz dedi. Kalktım kahvaltı hazırladım kendime. Bir yandan da her zamanki gibi tabletten youtube’u açtım. Takip ettiğim kanallar yeni videolar yüklüyor ama hiçbirini izleyesim gelmiyor bu ara, sadece muhteşem yüzyıl izliyorum. 

Bugün temizlik yapacağım, banyo yapacağım. Saçımı da boyayıp kesmeyi düşünüyordum ama boya almadım ve kesimi de boyamayla birlikte yapmak istediğim için şimdilik erteliyorum. Kuaföre gitmeyi hiç sevmiyorum, saçımı çekiştirip duruyorlar çok rahatsız edici ve o baş yıkama lavabolarından da hiç hoşlanmıyorum. Bi de günün yarısı kuaförde bitiyor bekleyerek. Evde en azından beklerken başka şeyler de yapabiliyorum.

Bir ara alışverişe de çıkasım var, ama daha maaş almadım. Bizim maaşlar 10unda yatıyor, geçen yatan maaş 1 haftalık çalışma ücretimdi hemen bitti. Bakalım zamlı yatacak muhtemelen kaç verecekler acaba… 

Bazı .com uzantılı blog adresleri işyeri bilgisayarımda açılmıyor, telefondan da yorum yapamıyorum malum, bugün sırf bunun için (o bloglara da uğrayıp yorum yapmak için) dizüstü bilgisayarımı açtım. 

Bu arada instagramdan da her gün hikayeler paylaşıyorum gün içinde yaptıklarımla alakalı, takibe beklerim :)

Şubat’a girer girmez sevgililer günü kampanyaları başladı, insanın yalnızlığı her sene bu kadar da yüzüne vurulmaz ki artık yasaklasınlar şu günü ya :))