Yavru kedi süprizi

Bugün odada bir misafirimiz vardı :))

Biliyorsunuz otopark katındayız. Arabalardan birinde artık neresinde kaldıysa sıkışmış kalmış bu kedi belli ki, otoparkta da çıkmış dışarı. Markete gidelim diye odadan çıktık, yürürken miyav sesi duyup durduk. Ben bi yere sıkışmış sandım korktum tekerleklere bakarken arabanın altından çıkıp gösterdi kendini. Minicik afacan bişey. Orada bırakırsak arabalar park ederken görmeyip ezebilirdi. Dışarı salmak için de fazla küçük gibi geldi. Odaya aldık, marketten yaş mama ve kedi kumu aldık. Yedi içti tuvaletini yaptı yaramazlık yaptı vs. Ama hiç durmuyor yerinde, hiç rahatlık vermiyor. Telefon çalıyor karşıdakine odaklanamıyorum kucağıma atlıyor not alıyorum kalemimi ittiriyor elimi ısırıyor falan. Neyse oyna zıpla sonunda yoruldu ve koltuğa geçip uyudu. Biz de öğle molası saati gelmişti yemeğe çıktık geldik hala uyuyor. Sonra uyandı gidip tuvaletini yaptı yine oyunlara devam etti. Sonra biraz daha koltukta kestirdi. Sonra bir daha kalkınca alıp yakındaki bir parka götürdük. Kedilerin olduğu, hayvanseverlerin her gün mama bıraktığı güzel bir yer. Yaş mama alıp gittik bizden ayrılmak istemezse mama verip kandırırız diye ama kızımız yere indiği andan itibaren bizi unuttu bile. Oradaki kuru mamalara saldırdı önce. Sonra etrafı turlamaya başladı. Baktık biz peşinden koşuyoruz ona rağmen dönüp bakmıyor bile. Yaş mamasını verip dönelim bari dedik, bir tane de büyük kedi vardı anlaşabilecekler mi diye baktık. Bizimki büyük kediye mamadan yemesine izin vermiyor, büyük kedi de korkudan yiyemiyor. Bizimki yavru güya ama diğeri daha narin yani. Bizim afacanı biraz alıp kenarda tuttum diğeri yesin diye, bi de hamileydi çünkü sanırım, karnı şişti. Ben tutunca o da hemen yemeye başladı. Sonra saldım benimkini de. Bırakıp döndük. Aklım hiç geride kalmadı baya sokak kedisi genleriyle doğmuş belli ki :))) arada gider bakarım orda mı diye.

İlk bulduğumuzda eve alıp beslesem mi diye düşündüm. Akşama kadar odada bakarız bugün, akşam da eve götürürüm diyordum. Benim kedi alerjim var normalde, bişey olmaz diye düşündüm ama o kadar yakın olup uzun süre sevince genzim tıkandı ve kaşıntılarım başladı. Bir de aşırı hareketli olduğu için eve tıkıp eziyet etmek istemedim. Ofiste bile tutamadık akşama kadar, öğlen götürüp bıraktık parka. Çalışamıyorduk, izin vermiyordu çünkü. 

İsmini de arşivsu koymuştuk :)))

Birkaç saatliğine kedişli bir gün oldu, tatlıydı.