Pazar rutinleri

 

Bugün bi güzel uyumuşum ki sormayın. Yine gece bir gibi falan uyudum uyuyamadım bi türlü çünkü, ama sabah gözümü bi açtım saat 12yi geçiyor mis gibi uyumuşum deliksiz. Bi de günüm çabuk bitiyor diye düşünmesem çok süper olacak.

YouTube eşliğinde pazar kahvaltımı yaptım. Kahve makinemde special kahvelerimden hazırlayıp bizimkilere kahveye geçtim. Sonra eve gelip kitap okumaya çalıştım. 

Siz de kitabı açıp kucağınıza koyup saatlerce telefonda geziniyor musunuz? Bunu çok yapıyorum bu aralar. Eğer kitap okuyabiliyorsam “of baya okudum biraz ara vereyim” diyorum saate bakıyorum 5-10 dk anca geçmiş, ama telefona bakıyorsam “neyse biraz da kitap okuyayım” dediğimde yarım saat bir saat geçmiş oluyor. Zaman dediğimiz şey kesinlikle çok değişken. 

Mesela hareket gerektiren şeylerde de bu böyle. Günde 8dk dans etmek gerekiyormuş diye başladım bi ara, bir türlü o sekiz dakika bitmedi. Ya da temizlik yaparken, aslında yarım saate bitiyor genelde(günlük normal temizlik) ama sanki saatlerce sürecekmiş gibi geldiği için hep erteliyorum. 

Hava yağmurlu hâlâ. Alıştım ben galiba bu havaya ya. Avrupalıları artık anlayabiliyorum, insanoğlu her şeye alışıyor. Bella bile kasvetli Forks kasabasına alışmıştı ve hatta ölümsüz bir vampir olduğunda bile orda kalmaya devam etmişti. Demek ki istemediğin koşullarda olsan da zamanla alışıyorsun. Bu hem güzel hem de çok tehlikeli bir şey. Belki de aslında alışmamamız gereken ama alıştığımız için bize zararsız ve normal gelen bir sürü diken batmıştır etimize. Hareket ettikçe acıyordur ama biz o acıyı normal sanıyoruzdur. Çıkardığımızdaki hayat kalitemizi düşünsenize. 

Şu kitabı okuyalım artık biraz. Sonra da evi bi elden geçiririm. Haydin görüşürüz adios amigos tschüss!