Güneşli günler ne güzel

İki gündür uyanmakta zorlanıyorum. Önceki gün baya geç yattım diyeydi, dün de erken yatarak farkı kapatacaktım ama çok geç olmasa da yine geç yattım. 

Sabah karanlıkta güne başlamıyoruz artık, buna seviniyorum. Karanlık sabahlara birkaç ay mola verme zamanı.

Eski işyerinden bi arkadaşı aradım konuştuk, o da bu aralar bunalıyorum dedi, konuşmak ikimize de iyi geldi. Belki haftaya buluşacağız.

Dün iş bahanesiyle ziyaret ettiğim müdür bugün de kendisi iş bahanesiyle iadeyi ziyaret yaptı. Hoşuma gitti. 

Ay bugün hava ne güzeldiii çok sıcaktı. Ben kazak ve şişme montla çıkmıştım maalesef ve çok bunalmış olsam da güneşi ve yazdan göz kırpan sıcağı mutlulukla karşıladım. Montu işyerinde bırakıp da öyle eve gidesim geldi. Neredeyse kısa kollu ile bile durulurdu dışarıda. 

Asansörde başka bir müdür beni yarın için odasına çağırdı bir liste verecekmiş. Başka bir müdür de molada beni görünce nerelerdesin ya işten ayrıldın sandım dedi. Müdürlerle aram iyi maşallah bu aralar haha

Her günüm ayrı bir duygusal farkındalıkla geçiyor aslında biliyor musun, buraya çok yazamıyorum çünkü ben de çoğunu anlamlandıramıyorum. Ama bişeyler oluyor hissediyorum. Mesela güvenli bağ kurma olayı. Ben normalde çok kaygılı bağlanan biriyim, zaman zaman kaçınganlığım da oluyor ama o huzurlu güvenli bağlantıyı tutturamam bir türlü. Son zamanlarda kendimde ciddi değişimler fark ediyorum. Ve bu çok umut verici benim için. 

Dengede kalabilirim umudu kendime güven ile birlikte yaşam enerjimi de yükseltiyor.

Eve gidip atıştırmalıklar hazırlayıp bir şeyler izleyesim var, aslında bi cafede kahve eşliğinde deftere yazı yazasım da var ama kalabalık oluyor sevmiyorum. Kendime sakin bir kahveci bulmam lazım. Belki aile ziyareti de yaparım bu akşam ne zamandır gitmiyorum yanlarına. Bugün böyle işte yarın görüşürüz ✌️