Oturdum yatağıma kindle’dan anna karaninaya başladım. Sonra neden bunu çekip blog yazıma eklemeyeyim ki dedim :))
Günün yazısını yazayım, okumaya başlayacağım.
Bir süredir mont arıyordum. En sonunda Zara’dan bir tane kısa kaşe mont beğendim ama kargo ücreti 60-100tl geliyordu. Palladium’a yakın işyerim, orda Zara varmış. Baktım siteden stokta da varmış. Gittim denedim aldım. İyi ki de deneyip almışım çünkü ben m beden alacaktım ama dede ceketi gibi durdu üstümde. S bile kolları katlandı büyük oldu. Xs aldım ben de. Daha küçük beden olsa onu alacaktım neredeyse. Tamam içine kışın kazak giyilir diye pay bırakıyorlar da bu biraz fazla gibi geldi bana ya. Ve bedenler boydan değil enden büyüyor, dolayısıyla omuzlar düşüyor ve bolluk oluyor.
Kısa kaşe montum yoktu, artık var. Hem de acı kahve. Bakın ekleyeyim.
Bu da dünden örüp açtığım saçlarımla ve eskisini hemen poşete atıp yeni kabanını giymiş olan ben.
Bu arada kızkardeşimin eşi rahatsızlanmış bugün hep hastanedeymişler dün gece de gitmişler hatta. İshal ama kan geliyormuş ikisinde de. Kanında enfeksiyon varmış. Özele gitmişler bi de devlette acilde 2 saat bekleme süresi verdikleri için. Yatış da verebilirlermiş kabul etmeyin dedim masrafın altından kalkılmaz yoksa. İnş ciddi bişey çıkmaz da yatış verilmez. İkinci tahlili sonuçlarını bekliyorlar.
Bir deee biz bişey planladık kız kardeşimle. Benim annemle babam sadece köyde nikahlanıp İstanbul’a gelmişler hiç düğünleri falan olmamış gelinlik de giymemiş annem. Bu sene 41.yılları maşallah diyelim. Evin terasında küçük bir kutlama gibi bişey yapalım dedik annemin içinde kalmış çünkü. Anneme gelinlik tarzında bir elbise aldık, duvak, eldiven, gelin çiçeği. Babama yaka çiçeği. Beyaz inci renginde balonlar tavana yapıştırmak için. Arka fon aldık beyaz. Bişeyler hazırlicaz yeme içmelik ve pasta yaptırcaz. Ve fotoğraflarını çekeceğiz albüm yapıcaz. Aslında bir stüdyo ile anlaşmayı düşündüm ama o kadar ciddi paketler istemiyoruz zaten bizimkiler de rahat etmezler. Vazgeçtik o yüzden. Kendi aramızda yapsak daha tatlı olur gibi geldi. Haberleri yok henüz. Bugün balonlar ve fon perdesi geldi. Çiçek duvak gelinlik yolda. İnşallah beğenirler ve hepimizin içine sinen güzel bir anı olur. Hatta gençlik fotolarını yapay zekaya verip çektiğimiz bir fotoda gençliklerine dönüştürmeyi düşünüyorum. Böyle işte. Haftaya yaparız herhalde, kızkardeşim ara tatilde geldiğinde inşallah. Sizce nasıl bir plan? Sizin eklenmesi gerektiğini düşündüğünüz bir şey var mı?
Normalde 71-76 arası alıyorum en düşük puanı almışım, aslında netim az baya ama mat yaptığım için yine iyi geldi denebilir sanırım.
Vitaminlerimi alabildim bugün, magnezyum ve dvitamini. D vitaminini kahvaltı ya da öğle yemeğiyle almak gerekirmiş akşam alınca uyku problemi yapabiliyormuş. Magnezyumu da akşam almak daha iyi zaten rahat uyku için. D vitamini sprey şeklinde, öğlen bi fıs sıktım ağzıma. Günde bir kere bir fıs kullanılıyor. Magnezyumu da birazdan içeceğim. O da günde bir tane içiliyor. Etkisi iyi olur umarım. 🙏
Bugün çalıştım ama pek iş yoktu rahattım. Yollar da boştu normalden çok daha erken geldim eve.
Vitaminlerimi alamadım çünkü kargo bölümünde çalışanlar izinliydi ve kapı kapalıydı. Yarın artık.
Eve geldiğimde suyum bitmişti sipariş verdim ve en fazla 5 dakika geçmiştir hemen zil çaldı. Bu su satıcıları süprizlerle dolu bazen iki saat sonra geliyor hatta bazen ertesi gün geliyor ama bazen de böyle kapıda bekler gibi anında.
Bugün babaannem ve halamın evlerini ziyarete gittik baya hoşuma gitti ev güzeldi İstanbul’un dışı gibi bir yerde ama sakin ve sessiz. Ne bilim galiba İstanbul’da merkezde bi evi bi de böyle köy gibi bi yerde başka bi evi olmalı insanın ya. Trafiksiz 1,5 saat yol gittik. Kuzenim Ankara’dan Kırıkkale’ye 45 dkda gittiğini söyledi. İstanbul böyle işte.
Bugün izinliydim yârın çalışıyorum. Vitaminlerim gelmiş işyerine, yarın alabilcem.
İnsanlarla fazla zaman geçirince enerjim düşüyor size de oluyor mu? Akraba, aile, arkadaş farketmiyor. Enerjim ve modum düşmüş hissediyorum ortamdan ayrıldıktan sonra. Belki bunun sebebi, farketmeden yaptığım, nasıl davrandım yanlış bişey söyledim mi diye hatırlamaya çalışıp kendimi yormak olabilir. Beynim dönüp dönüp atladığım bir yer var mı diye analiz ediyor galiba. Kendimi eleştirmeye yer aradığımdan... Bu yüzden hep az insan çok huzur dedim ama aslında insanlardan kaçmak değilmiş derdim, kendime davranışımı daha az eleştirel hale getirmemle alakalıymış.
Bugün bi de şey farkettim. Geçende iş yerinde bir beyle tartışma yaşadık. Yeterli açıklamayı yapmadan bir şeyler değiştirmeye kalktı ve sorduğumda da net cevap almayınca sinirimi belli ettim artık. O da açıklama yaptı. Sert tavrımdan da gerildi ve geri çekildi. İşini yaptı gitti. Sonra benden kaçar gibi davranmaya başladı. Bineceğim asansörde varken çıktı gitti ben bindim mesela. Dün başka bir olay yaşandı bizim katta, ben de merak edip çıktım ve bu kişi bana bakarken ben de onun yüzüne sakin bir şekilde bakınca korkusu geçti aradaki buzlar eridi. İkimiz de uzatmadık. Ve ben bunun ne kadar kıymetli bir şey olduğunu fark ettim. Sinirler yükselse de açıklama yapmak, sınıra saygı duymak ve sular sakinleyince normale dönmek. Nabza göre şerbet. Böyle bir adamla evlenilir diye düşündüm, çocuk yapsam ona böyle bir baba seçtiğim için pişman olmam diye düşündüm. Bu adam bana hiç çekici gelmeyen biri normalde ama bu tavrı çok etkiledi beni. Yıkıcı olmamak, trip atmamak, kadının öfkesini göğsünde yumuşatabilmek, vs. Belki de normalde böyle değildir çok yakın olmadığımız için böyle olmuştur ama ben hayatıma birini alırsam kesinlikle öfkesini kontrol edebilen, küsmeyen ve kaliteli tartışabilen birini istediğimi anladım artık. Belki biraz geç oldu ama ahshhs güç olmasın
Bugün kindle’ım geldi, ekran göz yormuyor. İçinde 3000 kitap var genelde romanlar. Şimdilik güzel, alışırsam keyifle kullanacağım bence.
Kilo aldığımı öğrendiğimden beri yememe içmeme dikkat etmeye çalışıyorum. Bir sonraki ölçümde kilo vermiş olmayı umuyorum.
Bugün spora tek gittim annem gelmedi, çünkü hem fizik tedavisi hem de havuz seansı vardı. Spora hali kalmamıştı. Salon önceki günlere göre daha sakindi bugün, şaşırdım. Neredeyse hiç alet sırası beklemeden yaptım çıktım.
Bi alet var ayaklarını sabitleyip öne eğiliyorsun dur bakim resmini bulabilecek miyim… evettt buldum
Aletin adı hyperextension bench imiş. Öne doğru eğilip kalkıyorsun. Bunda benim belim ağrıyor biraz. Hocaya sordum ön kısmı biraz indir dedi indirdim ama çok bişey farketmedi gibi. Setleri uzun tutmuyorum o yüzden bunu yaparken. Acaba yanlış mı yapıyorum anlamadım ki. Bi ara internetten iyice araştırayım yapılışını.
Sabah uyuyakaldım alarmım çalmadığı için, yol yorucuydu ama biraz daha uyumuş olmak güzeldi.
Sırbistan’da gençler ayaklanıp parti kurup 12 yıldır başta olan başkanı %52 ile geçmişler. Tam da benim otelin önündeki meydanda toplanmışlar hep. Bir iki haftayla kaçırdım olayları :) darısı bizimkilere diyeyim.
29 Ekimde korktuğum gibi nöbetleşe kalıyoruz. 28 arefesinde yarım gün birimiz izinli olcaz, 29 ekimde diğerimiz. İkimize de izin verseler nolurdu sanki. Bu sıralı izinleri biz de sıra yapıyoruz ve sıra yanımdakindeydi. O yüzden perşembe tam günü o aldı çarşamba yarım günü ben. Ama belki de hiç gitmem. Gitmemle gelmem bir olcak zaten yarım gün.
Babaannemi getirdi babam bugün, birkaç aydır artık halamla yaşıyordu ve İstanbul’un diğer ucundalar. Çarşamba onu bırakırken biz de gitmeyi düşünüyoruz yeni evlerini de görmüş oluruz hem.
Kindle’ım kargoya verildi bugün, belki yarın gelebilirrrrrrrrrr
Dünkü yazıda belki siz de farketmişsinizdir saçlarım acayip çiğ bir turuncuya dönüşmüştü rengi aka aka ve beni çok rahatsız etmeye başladı. Üstelik diplerim de gelmeye başladığı için kötü duruyordu. Regl dönemimde olduğum için dip boya yapmak istemedim çünkü çok iyi tutmuyor. En azından bir iki hafta daha idare ersin diye jeans color orange ve sunset boyalarını karıştırıp tüm saçıma uygulayıp iki saat sonra yıkadım. Bu boyalarda oksidan olmadığı için açıcısız boyuyor yani diplerimdeki koyu renk üstüne tuttuğu kadar kaldı ama biraz kırıldı rengi en azından.
Sonbahara girdiğimizden beri her geçen gün hızla düşmeye devam eden enerjim, yüzümde minik minik çıkan sivilcemsi şeyler, beni zorlamaya başlayan regl döngüm, kontrol altında tutmakta zorlandığım öfkem ve adım adım hissetmeye başladığım depresyon belirtilerimin, vitaminlerimin veda çığlıkları olduğunu hissediyor ama bir türlü kan değerlerime baktırmaya gidemiyordum. Bugün düşündüm, zaten gidip baktırsam d vit çoook düşmüş diyecek kış boyu kullan diyecek, belki demir de verecek, bi de ağrılar, kasılmalar, bitiklik de zaten magnezyumdan. Ben en iyisi kendim alayım kullanayım dedim herkes gibi takviye olarak ve narecza sitesinden nutraxin’in magnezyumunu ve sprey d vitaminini aldım. Fotodaki anneminki. O tavsiye etti ve ona da aldık tekrar. Heyecanla gelmesini bekliyorum ve başlamayı iple çekiyorum.
Geçen hafta kızkardeşim geldiğinde kindle’ını da getirmişti. Dolap uygulamasından almış ve çok memnundu. Çok hoşuma gitti. Onunki 4.nesil. Ben de alayım dedim bana da baktı link attı sağolsun ben bakmaya zaman bulamadan ve gönderdiğini beğenip aldım hemen. Benimki 7.nesil. Ekranda leke var dedi ama yorumlara lekesiz gönderirim demiş ben bana da lekesiz göndermesii söyledim satıcıya, onu indirimsiz fiyat için demiştim ama tamam size de gönderirim dedim. Ben çünkü teklif verdim 500 tl indirdi fiyatı ve kabul etti. 2800küsüre geldi ama alıcı koruma ücreti 290 mı ne yine 3191 oldu ücret. Kartımda 250₺ bonusum vardı onu da kullanarak aldım. İçinde de binlerce kitap varmış. Bunu da çooookkkkm heyecanla bekliyorum salıya kadar gelir umarım iki siparişim de.
Bunların dışında bugün temizlik yaptım, mutfağı toparladım ve birazdan da yarın giyeceklerimi hazırlayacağım.
Bu arada regl olamayan hemcinslerim varsa okuyanlara bir dip not düşeyim, kas gevşetici içince hemen söktürüyormuş bilginiz olsun. Kullanmama gerek kalmadı ama bana da burada not kalsın. Kadınsal bilgileri de verdiğime göre gidiyorum. Yarın yeni hafta başlıyor. Umarım kolay ve güzel geçer. Ve umarım çarşamba yarım perşembe tam gün tatil bizi de kapsar.
Bugün annemle erkenden çıkıp kahvaltıya gittik. Dün akşamdan kararlaştırmıştık. Paşalimanı beltur cafeye gidip hazır kahvaltılardan aldık tanesi 200dü ve yanında bir ekmek işe çay da veriliyor isterseniz simiti kendiniz alıyorsunuz 30 liraya. Kahvaltısı gayet güzeldi sadece haşlanmış yumurta yoktu onun dışında reçel, bal, çikolata, dört çeşit peynir, ceviz, kuru kayısı, siyah ve yeşil zeytinler vardı. Alıp dışarıda bir masaya oturduk önce ama arılar çok fazlaydı ve rahat vermiyorlardı biz de içeriye geçtik. Boğaz manzaralı, deniz kenarında güzel bir kahvaltı oldu. Saat daha 10 olmamıştı, görevliler çimleri biçiyordu, çim ve deniz kokusu ile bir sabah başlangıcı… tek sıkıntı arılardı işte hatta bi tanesi bizimle içeri girdi orda da birlikte yaptık arı kardeşle kahvaltıyı :))
Sonra sahilde yürürken anneme yeni çalıştığım yerde stresin daha az olmasının bana iyi geldiğinden bahsediyordum ki işten bir mesaj geldi. Bugün işe gitmeyip yanımdakine tembihlemiştim yapılacak bir işi, tabiri caizse salağa anlatır gibi anlatıp üstüne bir de not yazıp masasına yapıştırdım unutmasın diye. Buna rağmen yanlış kişiye göndermiş. Aradım ne alaka bu kişiye gönderiyorsun ben sana ona mı gönder dedim diye baya sinirlendim. Kâğıda sadece neyi göndereceğimi yazmışım onu dedi. İyi de ben dün kime gönderileceğini söyledim hepsini tek tek yazmam mı lazım dedim tamam dedi. Tamam ne ya, iletişim de kuramıyor ki. Ya sanki çok becerebiliyormuş gibi bir de insiyatif alıp kendi kararlar veriyor iyice delirtiyor beni. Annemi de germemek için sakin kalmaya çalışıyorum ama elimde değil söylenip durdum. Annem de engelliymiş gibi kabul et sen de onu dedi. Bu kadar beceriyor işte o da öyle biri dedi… başka çare yok zaten öyle yapıyorum ben de ama bazen de çok fazla geliyor artık çünkü ben onu öyle kabul ettikçe suyunu çıkarıyor bence. Nasıl yaparım bilmiyorum ama buna bişey yapmam lazım artık gerçekten. İş verince çok güvenmemek gerektiğini aklımda tutmam ve sürekli rapor almam lazım gibi. Arayı iyi tutunca dediklerim bi kulağından giriyor diğerinden çıkıyor iyi davranmaya da gelmiyor ya. Neyse annemden özür dileyip lafı değiştirip muhabbete devam ettim. Önce biraz sessizdim annem bişey anlatıyor ama duymuyordum, kusura bakma dinleyemedim bir daha söylesene dedim. Sonra bir yere oturduk babamı aramış yanımda onu bile farketmemişim. Bu olayın annemle geçirdiğim bu günü bozmasına izin vermemeye karar verip kendimi o ana getirdim ve annemle ilgilendim.
Başka yere geçip kahve içtik, fotoğraf çektik, sohbet ettik. Sonra da biraz çarşı dolaşıp eve geldik. Eve gelirken Boğaz köprüsünün altından bir sürü yelken geçiyordu, bi etkinlik falan mı vardı acaba?
Küçük bir iş stresi dışında güzel bir gün oldu. Eve gelip yalnız kalınca sinirim tekrar bi depreşti. Bende de yeni bir huy başladı çok stres yapınca kaş kopartma huyu. Kaş köklerim kaşınıyor sanki çek beni diye :)) trikotillomaniye dönüşmesin de. Aynadan baktım biraz belli oluyordu göz kalemiyle düzelttim ama bu durum da hiç hoşuma gitmedi açıkçası bi endişe yarattı. Sakin kalmayı öğrenmem gerek böyle durumları tolare edebilmenin yolları olmalı. Tek kişiyi yönetemiyorum insanlar 50-60 kişiyi nasıl yönetiyor ya bu işler yufka yürekliler için hiç kolay değil.
Birazdan annemle yine çıkıp bu sefer spora gideceğiz. İyi gelir umarımmmm hem fiziksel hem ruhsal.
Ve bu hafta kendime daha fazla özel alan oluşturmaya karar veriyorum. Öğle yemeklerini de yemekhanede yemeyeceğim. Hem tüm hastaneyle bir de yemekhanede birlikte olmak istemiyorum hem de durduk yere kilo alıyorum. Evden sağlıklı yemeğimi götürürüm, hatta yanıma alıp dışarıda yerim. Ben mi kurtarıcam burayı yeter zaten her türlü gidiyo işler bi enayi ben miyim de stres yapıyorum bu kadar. Hiç.
Bu arada ayakkabılarım geçenki şiddetli İstanbul yağmurunda ıslandıktan sonra böyle oldu nedenini ve ne yapabilirim bilen var mı?
Dün balık yedik yanına da bir iki küçük parça sumaklı kırmızı soğan çekti canım yedim ay gece midemi mahvetti hem yanma hem bulantı uykumdan uyandırdı kalktım çıkardım yetmedi ve bugün de gün boyu midem çok hassastı pek bişey yiyip içemedim. Kahvaltıda yoğurt yedim öğle yemeğinde biraz tırtıklayıp kalktım. Şu an akşam oldu biraz biraz iyi olmaya başladı gibi ama hala bi ufaktan yanma var. Moralim de sıfır sıfır sıfırdı. Açken ben ben değilim hem aç hem midesi rahatsızken ise komple negatif dolu oluyorum… sinir stres öfke kafamdan alevler çıkıyor.
Spor gerçekten de iyi geliyor he. Sabahtan beri bitkin, huysuz, uykuluydum işten gelip spora gittim ve şu an çok enerjik hissediyorum.
Geçen günkü hoca pek ilgili değildi ama bu seferki tek tek aletleri gösterdi ve takip etti bizi, ilk gün olduğu için 1er set 10 tekrar yaptık. Normalde 3 set 15 tekrar oluyo. Yorulduk ama güzeldi. Aletleri yanlış yapınca bişey hissetmiyoruz ama doğru yapınca kaslar alevleniyor. O yüzden hareketleri doğru yapmak önemli.
Ayyy bu arada ölçüm yaptık bugün 3 saat önceden yeme içmeyi keserek. Ben sandığım kilomdan 5 kilo fazla çıktım. Ekrana bakakaldım. İnşallah yanlıştır bu dedim hoca da güldü.
Şimdi evdekiyle de bi tartılayım bekleyin…. Ay doğruymuş kilo almışım ben oha hem de beş kilo. Ne ara aldım bunu. İşyeri yemekhanesinden mi acaba, aburcubur yemekten mi, dışarıdan yemekten mi? En son buna benzer bi sahneyi yaşadığımda tartı bozulmuş diyip yenisini almıştım. Kilo aldığımı hissetmiyorum, şişkin hissediyorum ama geçici gibi geliyor sonra bir artıya çıkıyorum şokkk.
Benimle aynı gün işe giren bir kız var ve ilk zamanlar normal kiloda baya alımlı bir kızdı. Gitgide şişti kilolu oldu ve şu an baya tombul mesela. Son halini gördüğümde şaşırmıştım acaba ilaç mı kullanıyor diye düşünmüştüm. Sonra bi abi de bana ilk geldiğimden beri kilo aldığımı ama yakıştığını falan söyledi. Çok önemsememeye çalışmıştım ama aklıma da takılmıştı. Gerçekten de git gide almışım ben de. O kızla ikimizde de aynı durum olduğuna göre, işteki sıkıntılarla stresle yemekhaneye gidip ne var ne yoksa yemektendir diye düşünüyorum. Dikkat edeceğim artık.
Bugün annemle spora başladık. Çok kalabalıktı. İş çıkışı olduğu için hep böyle oluyormuş. Çok bir şey yapamadık aletlerden sıra gelmediği için. Bir de acemilikten. Haftada üç gidicez bakalım bi denicez bi aylık.
Markette görünce alıp denemek istedim. Dev bir biskrem tanesi gibi. Orjinal bomba tatlısına pek benzemiyor tabi ki, kalın hamur ve pek akışkan olmayan çikolatasıyla. Ama lezzetli.
Duş alırken su bir türlü yeterince ısınmıyordu, kombi bozuldu diye korktum. Bugün su ısısını yazın düşürdüğüm için olduğunu hatırladım. Isıyı arttırdım ve sonunda kaynar suyla yıkanabildim ahahaha, kemiklerim ısındı şu soğuk havada valla iyi geldi.
Mahalledeki spor salonuna yazılmaya gittim ama pazartesiler kapalı oluyor unutmuşum. Yarın gidip kaydolup direkt başlamayı düşünüyoruz annemle.
Halihazırdaki çekirdek kahvem bitince bizimkilerin Viyana’dan getirdiği bu çekirdek kahveye geçtim. Paketi açınca buram buram bir kahve kokusu gelmedi, o yüzden beklentimi düşük tuttum. Kahveleri hazırladım hep birlikte içtik ve wow enfesti.
Bir arkadaşım Prag’dan öğütülmüş kahve getirmişti onun da kokusu yoktu ve tadı da olmuyordu içememiştim. Onun gibi olmasından endişeliydim kokusu yoğun gelmeyince ama beni büyük yanılttı. Önyargılı olmamak gerekiyormuş çok beğendim.
Belgrad gezimi detaylı bir şekilde, tüm masrafları ve harita da ekleyerek toparlayıp yayınladım sonunda. Bir önceki yazımda bulabilirsiniz. Her şeyin bir arada olması bana da güzel bir anı yazısı olarak kaldı. Hatta tekrar gitmek istersem rehber de olacak.
Merhaba, bu yazımda size tek başıma tursuz gittiğim Belgrad ve Novi Sad gezimden bahsedeceğim. Nerede ne kadar harcadım, nasıl ulaştım vs yaptığım her şeyi eksiksiz eklemeye çalışacağım. Yazının sonunda gittiğim yerleri gösteren bir harita ve çektiğim tüm videoları birleştirdiğim bir video var.
Sabiha Gökçen Havaalanında Fast Track ile hızlı geçip Premium Lounge'da kahvaltıyla başlamak inanılmaz iyi geldi.
Lounge'dan kalkasım gelmediği için kapıya son gelenlerdendim muhtemelen. Araca binip uçağa götürüldük ve dışarıdan merdiven çıkarak girdik içeri.
Koltuğum iki erkek arkadaşların ortasındaydı siz arkadaş mısınız diye sordum öyleymişler, yan yana geçtiler ve ben koridor tarafına oturdum. Daha iyi oldu.
Yaklaşık iki saat sonra Nikola Tesla Havaalanına indik. Uçaktan çıkıp şu fotodaki körükten geçtikten sonra havaalanına giriş kapısında üç görevli durdurup bizi üç ayrı sıraya aldı ve tek tek pasaportumuzu kontrol ettiler.
Biraz formaliteden bir sorguydu, herkesi geçirdiler.
Havaalanı çıkışı direkt bu otobüs durağına çıkıyor. A1 dolmuşları ücretli, 72 numaralı otobüs ise ücretsiz şekilde merkeze götürüyor.
Otobüs son durağı Zeleni Venac. Otelime çok uzak olmadığı için yürüdüm. Bookingden ödemeyi yapmıştım ama tax ayrı ödeniyormuş onu da otelde ödedim kart ile. (320rsd=154tl)
Otele yerleşip, akşam yemeği için dışarıya çıktım. Kalabalıktı ve sıra vardı, beklemek istemedim. Paket yaptırıp otelde yedim.
Aldım ve otele döndüm.
5 köfteden oluşan kaymaklı cevapi aldım çok lezzetliydi. 5li cevapi 520 + kaymak 170 = 690rsd yani 334tl çekti karttan. Yanına da hemen otelin yanındaki Maxi marketten su (1,5lt 68,99rsd), içecek(78,99) ve çikolata(42,99) aldım, 190,97rsd ödedim kart ile, yani 92,44tl.
Ertesi gün için planım Novi Sad'a geçmekti. Akşamdan araştırdım nasıl gideceğimi.
Google maps'ten gideceğiniz yeri yazıp toplu taşımayı seçince hangi hat ile gideceğiniz yazıyor.
Bileti otogardan almakla uğraşmak istemediğim için uygulamayı indirdim. Yetiştim yetişemedim stresi olmasın diye de erkenden almadım gara gidince aldım. Kaydolup en yakın sefer saatini seçtim. Normal tren yaklaşık 1 saate gidiyor, koltuk numarası yok, Soko yazan trenler hızlı tren, yarım saate gidiyor ve koltuk numarasına göre oturuluyor. Ücreti 100rsd daha fazla.
Ertesi gün uyandım. Ne yazık ki inşaatın içindeydim ve camlar çok inceydi. Gürültü ve toz rahatsız ediciydi.
Mailime gelen bu kodu, bilet kontrolü için koltukları gezen görevliye gösterdim. Uygulamadan da açılabiliyor kod/barkod.
İndikten sonra herkes nereye gidiyorsa oraya gittim ben de takip ederek. Novi Sad istasyonu kapalı olduğu için Petrovaradin'de inip ücretsiz merkeze götüren otobüslere binmek gerektiğini ve kalabalığı takip etmek gerektiğini biliyordum.
Hepimiz bindik otobüse. Novi Sad'da ulaşım Belgrad'daki gibi ücretsiz değil ama bu otobüs ücretsiz.
Son durak burası.
Sağa doğru biraz yürüyünce solda Adı Meryem Kilisesini (Katolik Katedrali) görüyoruz.
Karşısında Belediye Binası var ama tadilattaydı.
Kahvaltı etmek istediğim yeri bir türlü bulamayınca (çünkü yolda çalışma vardı ve kapatılmıştı), herhangi bir cafeye girdim. Çeşit çeşit kruvasan vardı. İngilizce bilmiyorlardı ama işaretle anlaştık ve bu aldığım şey çok lezzetliydi. (140rsd=67,90tl)
Petrovadanin Kalesi'ne doğru yürümeye başladım, bu birkaç fotoğrafın kalitesi videodan aldığım için biraz düşük olabilir.
Sağda kale görünüyor.
Bisiklet Festivali varmış. Denk gelmek çok güzeldi.
Yukarıdan bakış.
Saat Kulesi.
Trenden alan ücretsiz otobüsün bıraktığı yere geri geldim ama kalkış yerinin neresi olduğunu bir türlü anlayamadım. Chatgpt ile konuşarak nerede olduğunu buldum ama benden başka bekleyen yoktu. Kalkış saati de yaklaşıyordu, gidip büfeye sordum buradan mı kalkacak diye. Bana az ilerideki durağı gösterdi oradan alacak dedi.
Bekleme yeri en sağdaki peronmuş, geldi ve bindik.
15:20 trenine son dakikada mobil uygulamadan biletimi alabildim. Bu uygulama olmasaydı gişeden asla alamazdım, çünkü sıra vardı. Bir yandan perona yürüyüp bir yandan kart bilgilerimi giriyordum. Ödeme kısmına geldiğimde trene girmiştim.
Fiyatlar saatine göre de biraz değişiyor sanırım.
Belgrad istasyonundan (prokop) inip sağa dönüp yukarı yürüyünce ordaki duraktan 41 nolu otobüse binerek Knez Mihailova caddesine gidiliyor. Önce otele gidip dinlenmeyi düşündüm ama otele girersem bir daha çıkamayabilirim diye vazgeçtim. Novi Sad'da biraz fazla dolaşıp istediğim yerleri biraz zor bulunca ne su alabildim ne de wc bulabildim. O yüzden garda inince ilk olarak wcye girdim sonra da içerdeki büfeden su aldım. Kendime gelince Knez Mihailova'ya gitme gücünü de bulabildim. Sırbistanda tek nakit harcadığım yer bu büfeden su alırken oldu. 85 dinar ödedim yani 40tl.
Cadde baya kalabalıktı, cumartesi akşamıydı.
Bu dondurmacıdan dondurma aldım çok lezzetliydi. Ben çikolata ve Mango aldım. Her biri 400 dinardı ve kornet de 50 dinar. 850 dinar ödedim 412tl.
Kalemeydan. (Kalemegdan)
Böyle gençler o meşhur gazete fotoğraflarını çekiyorlardı caddede. Ben saman rengi kağıda çektirmek istiyordum ama sadece bir tane çeken kişiye denk geldim ve o da beyaz kağıda çıkartıyordu. Neyse hatıra olsun dedim çektirdim. Ne kadar verirseniz dedi ücret için ben de 5 euro verdim. 5-6 tane çekip dosyaya koyup verdi. Dönerken bir sürü daha gördüm böyle çekenleri ve saman rengi de vardı, herhalde biraz erken gittiğim için henüz gelmemişlerdi. Bu sefer böyle oldu yapacak bir şey yok deyip devam ettim.
Otele dönüp dinlendim. 26 nolu otobüsle gittim.
Ertesi sabah kahvaltı için chatgpt'nin yardımıyla Esquina Brunch'ta latte(340) ve avokado tost(620) aldım. Güzeldi. 960rsd = 465tl ödedim.
Çok yağmur yağıyordu, ama daha görmem gereken yerler vardı. Burazı Aziz Sava Katedrali. Çok ihtişamlı bir yer.
Mimarisi Ayasofya'yı örnek alarak tasarlandığı için camiyi andırıyor.
Pazar, öğlen, tam da ibadet zamanına denk geldim.
Zamanında Nikola Tesla'yı, Thomas Edison'u ağırlamış olan Hotel Moskva. Açıldığından beri devam eden tatlısı moskva'yı denemek istedim ama kalabalıktı ve beklemeye pek zamanım yoktu.
İçerisi o zamanlardan beri hiç değiştirilmemiş.
Bahsettiğim tatlının minyatürü.
Cumhuriyet Meydanı'nı da görmeden olmazdı.
Solundan devam edince de özellikle Türkler arasında viral olan Princess Puff tatlıcısı vardı. İçeri giren herkes Türk'tü. Belgrad'da olup Türk arıyorsanız buraya girebilirsiniz. (410rsd=200tl)
Onlar da her şeyin farkında ve yakında İstanbul'a da gelecekmiş. Tatlı güzel ama abartıldığı kadar değil. Normal tatlı işte, hatta biraz bayıyor diyebilirim son lokmalara gelince. Bizimkilere paketletecektim ama tadına bakınca gerek görmedim, bir de İstanbul'a da geleceğini görünce vazgeçtim.
Onun yerine, bir markete girip buraya özgü abur cubur bir şeyler alayım deneriz dedim ama Supermarket yazan dükkana girdiğimde her şey Çinceydi. Etrafta başka market görünmüyordu, yağmur sabahtan beri deli gibi yağıyordu ve havaalanına gecikmek istemiyordum stres yapmamak için. Ben de bu dükkandan bir şey almaya karar verdim ve fotoğraftaki matchalı kurabiyeden aldım. Satan çocuk ingilizce bilmiyordu, translate'i açtı ona konuşarak anlaştık. İçinde 6 parça tek tek paketli haldeydi. Evde denedik baya lezzetliydi beğendik. (200rsd =97tl)
72 nolu otobüse son durağından binip tekrar havaalanına geldim.
Havalanıp bulutları geçtiğimiz anda camlar kurudu ve İstanbul'a kadar bembeyaz bulutların üzerinde ilerledik. Alçalmaya başlayınca yeryüzü görünebildi.
