Küsmeden açmaya devam eden çiçekler

Fotoğraftaki ayıcıklı cam bardaklar bi ara starbucksa gelmişti, belki internette denk gelmişsinizdir millet 2000(iki bin) lira verip kapış kapış alıyordu saçma bir şekilde. Bugün dükkanları gezerken bi milyoncuda gördüm. Marka farklı tabi ama ürün aynı. 

Bu arada bu dükkanların adı da bi milyoncu kaldı. Eskiden bi milyon liraya bir sürü seçenek bulundurduğu için bi milyoncuydu, şimdi bi milyon ürün sattıkları için bi milyoncular artık :)

Bi de makbul kuruyemişçiye girip teyzeler ve amcalarla birlikte biraz kuruyemiş doldurdum torbama ben de. Hep marketlerden hazır paket alırdım, bu sefer açıktan alayım dedim. Keyifliymiş istediğimden istediğim miktar almak. Sırayla tarttık, ödedik, çıktık. Sanki hep birlikte akşam tv karşısında çayla yiyecekmişiz gibi bir his oluştu içimde. Fiyat olarak da marketlerden daha uyguna geldi.

İşyerinde müdürlerden birinin doğum günüydü, tanışıp sohbet ettiğim biri. Ortak tanıdıklar da oluşmuştu, beni de çağırdılar sağolsunlar. Bahsettiğim abla çağırdı. Zaten müdürle de o tanıştırmıştı. Zaten herkesle o tanıştırıyor neredeyse :) Hep birlikte kutlayıp pasta kestik. Çok iyi geldi bu kabul edilmişlik, buraya ait olabilirlik hissi. Yanımdakinin haberi yok, söylemedim. Mazallah enerjiyi bozar bi daha kimse çağırmaz ya da bana bilenir diye korktum sanırım. Çok kıskanıyor böyle şeylere çağrılmadığı için çünkü. 

Papatyaları ayıklarken bozulmak üzere olan ve vazoda duramayacak kadar yamuk olanları atmak için poşete koymuştum. Bugün poşette beyaz beyaz açtıklarını fark ettim. Düzgün bir yerde değil, suda değil ama açmaya devam etmişler. Vazgeçmemişler.