Bir diş öyküsü

Ortaokulun son zamanlarındayım, arkadaşlarla bizim evdeyiz, akşam vakti balkondan diğer evlere lazer tutuyoruz.
Bir süre sonra tam karşıda ama uzakta bir evin camındaki teyzeyi hedef aldık ve hepimiz ona çalışmaya başladık. Teyze, kolundaki kırmızı ışıkları görüp ani bir hareketle kafasını bize çevirince ödümüz kopmuştu. Hani korku filmlerinde ana karakterimiz birine sessizce yaklaşır da birden o kişi canavara dönüşmüş olan yüzünü dönüp koca ağzını açar ya onun gibi bir korkuydu hissettiğim sanki. Birden herkes çömeldi. Ben de hızla çömelip teyzenin görüş alanından çıkmaya çalışırken çaaattt diye ön sol dişimi sandalyenin sırtına vurdum diklemesine. Çok ağrıdı ama önemsemedim. Sonraki günlerde, çatlamış olduğunu fark ettik. Birkaç dişçiye gittik, hepsi de "düşmez ama kaynamaz da artık. Böyle düşene kadar yaşayacaksın, gittiği yere kadar. Düştüğünde bir şeyler yapılır" türü şeyler söyleyip gönderdi bizi. Biri de röntgen çekelim köküne bakalım bir sorun olmuş mu demedi.

Son 1-2 senedir ne zaman soğuk algınlığım olsa diş etimde, hemen o dişin üstünde kocaman bir şişik oluşuyor ve dudağım bile baskı yapıp ağrı yapıyor. Uyutmuyor, ağrı kesici bile etki etmiyor bazen. Geçmesi bir haftayı buluyor.

Her defasında bu sefer doktora gideceğim desem de hep erteledim. Sonra ağrısı sızısı geçince de vazgeçtim ama bu sene dişim beni ciddi anlamda zorlayınca tekrar aynı şeyleri çekmeden bir doktora görünmeye karar verdim. Üstelik sanki gitgide ön dişlerimde renk farklılığı iyice göze çarpmaya başladı. Çatlak olan dişim iyice cansızlaştı.

Dün dişçiye gittim. Röntgen istediler çektirdim, diş kökü enfeksiyonu dedi, diş kökünde travma oluşmuş. Kanal gerekiyormuş. Kanal uzmanına yönlendirdi. Orada da diş canlılığı testi yaptılar. Diğer dişlerimi hissederken çatlak dişimi hiç hissetmedim. Yani diş ölmüş. Küçük bir panik oldum "çekecek misiniz yani" diye, güldü doktor "hayır" dedi, "kanal yapacağız". Nasıl bir işlem olduğunu, zorluğunu sordum. "Çok kolay 15 dakikalık bir işlem hiç zor değil" dedi, dişin arkasından açılıp ilaç koyulacakmış. Sonra da ya dolgu ya da kaplama yapılacak, onu o aşamaya gelince düşüneceğiz.

Haftaya çarşamba randevum var, hayatımda ilk defa kanal yaptıracağım. Hem korkuyorum hem de düzeleceği için mutluyum. Sonunda bu adımı attığım için kendimi tebrik ediyorum. Sağlık ertelemeye gelmiyor.