Bu zoretanin depresyon yan etkisini gösteriyor zaman zaman. Allah'tan altı ay sürecek tedavi, bu ay son. Artık kurumaktan, cildimin durup dururken tahriş olmasından, gözümün ikide bir çapaklanmasından ve kan çanağına dönmesinden çok sıkıldım. İki dakika uzanayım deyip iki dakika sonra yerimden kalktığımda doğrulamamaktan da hakeza.
İlacın neden depresyon yaşattığını kendimce şöyle açıklayabilirim. Çok fazla unutkanlık yapıyor, hızlı düşünemiyorum ve dolayısıyla bir karar veremiyorum. Mecbur kalıp verdiğim karardan da memnun olamıyorum.
Daha birkaç saat önceki bir şey bile hafızamdan tamamen siliniyor, hatırlamam için ipuçları verildiğinde bile kesinlikle hiçbir şey hatırlamamaya devam ediyorum. Çok hassasım duygusal olarak da. Annemi, babamı, kardeşlerimi düşünüp duruyorum iyi olsunlar hastalanmasılar diye.
Tüm eklemlerim ağrıyor. Özellikle bacak, bel, sırt, omuzlar. Çok hassaslaştım ve bu beni çok mutsuz ediyor, mesela birkaç gün sırt çantamla ayakta durdum ve sonra o çantayla uzun bir yol yürüdüm diye dizim ağrımaya başladı. Sol dizimin arkası şiş ve bir morarma var. Varis mi var bilemedim, annemde de var zaten genetikmiş. Ama bu ilaçtan dolayı, bu ayakta kalmalardan yürümelerden normalde etkileneceğimden daha fazla etkilendiğimi düşünüyorum.
Hemen her şeye alınıp kırılıyorum ama sonra çabuk geçiyor. İnsanlara tahammülüm çoook az, ama biraz sonra neye sinirlendiğimi unutuyorum, geçiyor o da.
Artık hiç sivilcem yok. Bir iki iz var sadece. Geçen gün işyerinden bir arkadaş cilt bakımı mı yaptırıyorum diye sordu. Yüzüm parlıyormuş, bir değişiklik varmış bende. Tedavi gördüğümü söyledim, doktorun adını falan istedi. Bunlar oldukça ne kadar yol kat ettiğimi farkediyorum.
Dediğim gibi, cildim çok çabuk tahriş oluyor, gözlerim çok kuruyor ve unutkanlık çok var. Bir de diz ağrısı oldu bu hafta, biraz zorladığım için kendimi. Zaten bu ilacı kullananlar fazla spor yapmamalıymış tedavi sürecinde. Eklemler kuruduğu için çok fazla hareket ettirmemek lazım. Bu ayki gelişmeler böyle, inşallah şu depresyon olayını da en hafifinden atlatıp tedaviyi kazasız belasız tamamlarım :)
İşyerinde aynı bölümde çalıştığımız bir yakın arkadaşım vardı, zaten bu tedaviye de birlikte başladık biz. Hep birbirimize destek oluyorduk. Ama maalesef onu başka bir bölüme verdiler, orada daha yoğun çalıştığı için artık neredeyse hiç görüşemiyoruz. Onun da etkisi olabilir bu psikolojik durumum konusunda. Belki de kanlı ay dedikleri dolunaydan da kaynaklanıyor olabilir. Sonuç olarak bir buhranlardayım ama geçecek biliyorum. :)

Atlamışım bu ilaç olayını şimdi taaa en başına gidip okudum:)) canım gönlünce sonuçlansın inş. geçmiş olsun şimdiden.
YanıtlaSilÇok teşekkür ederim, başa gidip okuman da çok sevindirdi beni :) amin çok sağol
SilSon bir ay kaldı, direnmeye devam. :) Fighting. <3
YanıtlaSilAynen canım yaaa valla iyice zorlamaya başladı bir ay daha sıkacağım dişimi sağ salim biter inşallah :))
Sil