Bir haftadır İstanbul dışındaydım. Ailemle yazlıktaydık. Bugün ben geri döndüm onlar kaldı ve boşlukta hissediyorum şu an kendimi. Acaba bana iyi gelmeyen şey yalnızlık mı yoksa İstanbul mu diye düşünmeye başladım… birilerine sarasım, alınasım, trip atıp gönlümü aldırasım geliyor. Halbuki yazlıktayken içim sıkılınca yürüyüşe çıkardım geçerdi, gerçi orada da artık içim fazla sıkılmaya başlamıştı dönmek istiyordum artık. Boşluk hissi var içimde. Bir şeyler yapmam lazım belki de üretmem lazım. Bilemiyorum. Belki de örgü yaparım, ama bu sıcakta o da çekilmez. Dikişi iyi bilsem elbise dikerdim belki. Resim yapabilirim ama o da rahatlatmıyor beni nedense. Yarın güzel bi temizlik yapıp saksılardaki bitkilerime bakayım biraz. Başka bir şey gelmiyor aklıma şu an.
Az önce Nihan Kaya’nın bir paylaşımına denk geldim Twitter’da. Bir alıntı yapmış, depresyonun zıttı eğlenmek ya da neşe değil, üretmektir diyor. Depresyondan korunmak için bir şeyler üretmek gerekiyor. Blog tutmanın iyi gelme sebeplerinden biri de bu bence. Yazarak içerik üretiyoruz.
