Mücella

Başta biraz sıkıldım, biter mi bu kitap böyle dedim çünkü upuzun cümleler bitmeyen betimlemeler kitaba yoğunlaşmamı zorlaştırıyordu. Ne zaman ki nihayet duvarı, kapıyı, halıyı tasvir etmeyi bırakıp olaylara geçti sayfalar da akıp gitti. Çok beğendim. Mücella isimli karakterin çocukluktan yaşlılığa kadarki hayatı anlatılmış, sakin, akıcı, tam da kış aylarında kahveyi alıp battaniyeye sarılıp okunabilecek bir kitap.
Kapağında neden dikiş makinesi olduğunu da söyleyeyim, ben terzi olan ya da dikiş yapmayı çok seven bir karakter bekliyordum ama aslında bu baba mesleğiymiş ve soyadı kanunu gelince de soyadlarını Terzi seçmişler. O yüzden çok fazla olmasa da biraz alakası var kitap ile kapağın.