Ah İstanbul, İstanbul olalı

Merhaba dostlar.

Mis gibi bir pazar günü. 

Dünden plan yapıp anneciğimle sabah kahvaltıya gittik. 

Uyuya kalmıştı mesaj atıyorum gitmiyor arıyorum bakmıyor ben de evlerine girip odanın kapısından seslenerek uyandırdım :)) çünkü bugün o kahvaltıya gidilecekkkkti anca ayarlanmıştı bugün gidilmezse bir daha gidilemezdi. 

Analık ne acayip şey ya, onca şeye uyanmayan kadın yatak odasının kapısından kısık sesle bir “anne” sözüne hemen fırladı yataktan. Mışıl mışıl uyurken hem de. Canım analarımız, iyi ki varlar. “Hadi kalk artık”dedim, onu beklerken evimi bile temizlemiştim ama biraz daha gecikirsek kalabalığa kalırız diye korktum. Malum istanbul, beş dakikada bile birden yoğunlaşıyor kilitleniyor her yer. İyi ki de kaldırmışım, gittik kahvaltıyı aldık ve masalar hızla dolmaya başladı kuyruk oldu boş masa kalmadı bir anda. 

Ordan başka yere kahve içmeye geçtik, kahveyi alıp deniz kenarında yere oturup içtik izin alıp da içeriden. Üniversiteliler gibi oturduk denizin dibine ayaklarımızı demirlerden uzatarak. Sonra meyve suyu alıp içerek başka yere geçtik biraz da orada oyalandık. Derken ciddi anlamda kalabalıklaşmaya başladı her yer ve eve döndük. 

Çok güzel oldu, havaların güneşli ve ısınmış olmasına çok seviniyorum. Arada bir alerjik hapşırık krizlerim tutsa da buna değdi. 

Bir süredir babaanneme gitmiyordum bi de ona uğradım bugün. 

Bu yazıyı yazarken yağmur başladı. Verimli bir haftasonu geçirdiğimi düşünüyorum. Yeni haftaya başlamaya hazırım, sanırım, evet evet hazırım.