Abla tır mı döndürüyon?

Özlediniz mi beni :))

10 gün olmuş yazmayalı... 
Hep yazmak istedim ama ne yazacağımı bulamadım bir türlü. 365 serisinde yazmak için bir cümle de olsa da buluyordum her gün bir şey. Ama o kadar kısa yazıp kaçmak da istemediğim için kafamda bir şeyler toplansın istedim. Toparlandı mı, hayır toplanmadı ama olsun :)

Başlık bu sabah şoför beyden enstantenelerden bir kesit... Bir ablamız küçük arabası ile yolu değiştirmek için genişçe bir dönüş yapmaya çalışıp bizim koca servisi bekletince böyle bir söz çıktı işte.

Tatil yaptım, Uludağ'a gittim geldim. Soğuk aldım, sancılar çektim ve işte geldim burdayım.

Bu hafta işe döndüm, bir haftaydı tatilim. Baya zor geldi sabah uyanmak. O kadar çok uyuyasım var ki.

Soğuk hava benim kanımı mı donduruyor nedir, hava sıcaklığı soğuğu hissettirecek sınıra düşüp beni inceden üşütmeye başladığı an benim hayat fonksiyonlarım yavaşlamaya başlıyor sanki. Zaman yetmiyor, enerjim yetmiyor, duyu organlarım bile yetmiyor. Bitkisel hayata uçtum uçacağım sanki, gerçekliğin incelmiş kenarından yürüyorum başım döne döne.

Her gün, "eve gidince kitap okuyayım ya da dizi izleyeyim ya da film" diyorum ama yemek yerken bile yoruluyorum, mutfağı toparlamaya gücüm kalmıyor. Uzansam uyuyacak gibiyim, uyumak istemiyorum, kitap okuyayım diye düşünüyorum ama kim kalkıp kitabı alacak da kapağını açacak da okuyacak. Film ya da dizi izleyecektim onu yapayım bari diyorum, gözlerim cayır cayır yanıyor zaten hiç bulaşmayayım diyorum sonra ama elimden de cep telefonu da düşmüyor. Gözlerimi dinlendirip dinlendirip tekrar cep telefonuma dönüyorum, resmen bağımlılık.

Bir dost son günlerde beni Youtube ve diğer sitem ile ilgili gazlıyor sürekli sağolsun. Benim de kafamda güzel şeyler var ama bakalım... :))