Birkaç gündür salonda yığılan gömlek ve pantolonlar var. Yıkanmışlar ama ütülenmemişler.
Bu akşam içimden geldi, ne zamandır anneme yardım etmiyorum bari bunların birazını ütüleyeyim dedim. Kurdum ütü masasını, ütüyü, başladım. En az onbeş parça şey var. Hepsini ütülemem imkansız.
Babam geldi baktı baktı, sonra "seni böyle görmeye alışkın değiliz bizi şaşırtıyorsun" dedi. Annem geldi beni öyle görünce yüzünde güller açtı kadının söyleyecek bir şey bulamadı gitti.
Bir gömlek, iki gömlek derken üçüncüyü bitiremeden ben pes ettim. Çok yoruldum.
Sonra aklıma geldi, geçenlerde bizimkiler yine böyle çok ütü birikmişken hepsini ütücüye vermişlerdi. "Anne ya bunları ütücüye versenize" dedim. Hafif bi gülme sesi geldi yan odadan.
Zaten onlar da ütücüye vermek için toplamışlar.
Yaa :D :D Kıyamam ama :))
YanıtlaSil:))
SilŞu ütü işi hep öğrenmek istediğim lakin bi türlü nasip olayan bir konudur :D
YanıtlaSilBazen annem gömleklerinim ütülemekten illallah edebiliyorda;işte o zaman bilsem bayağı iyi olurdu :D :D :)
üffff hiç sevmiyorum gömlek ütülemeyi yaaa, bi de kumaş pantolon :/
SilGömlek gine neysede kumaş pantolon zordur tahmin ediyoum :/
Silhem de nasıl... en son ne zaman ütüledim hatırlamıyorum ama hala ilk günkü gibi itici geliyor :P :))
SilEllerıne saglık ne dıyelım ☺️ Bende bloguma beklerıö
YanıtlaSilteşekkürler :)
Silçokoooş :)
YanıtlaSil:) :P
Sil