333 / 365


Sabah erkek kardeşim uyanır uyanmaz muhabbet kuşlarını sordu. 
Bilmeyenler için, iki muhabbet kuşumuz birden, sekiz hafta önce aniden ölmüştü kardeşim üzülmesin diye söyleyemedik kendisi 12 yaşında. Neredeler diye sorduğunda da arkadaşımda kalıyorlar havalar soğuduğu için demiştim.
Sabah "abla lokumla limon ne zaman geri gelecekler" dedi, yaz gelince gelirler dedim. Yani havalar ısınınca mı, kış bitince alırız di mi dedi. Evet canım alırız tabi dedim ben de ne diyim. Ama kara kara düşünmeye başladım, unutmuyor bir şey söyleyip konuyu kapatmak lazım.
Akşam yemeğinde birden aklıma geldi, "arkadaşım muhabbet kuşlarını bana satar mısınız diye soruyor"dedim. 100tlye satalım para da senin olsun biz bakamıyoruz orada daha mutlu başka arkadaşları da varmış hem dedim. Düşündü, önce tamam dedi sonra ağlamaya başladı olmaz ben özlerim onları diye. Tamam hemen karar verme biraz düşün dedim sakinleşti. Biz ilgilenemiyoruz, yazık hayvanlara orada daha mutlular falan dedim. Sonra ders çalıştık bitirdik kalkarken kararını verdi tamam orada kalsınlar dedi ama hâlâ hüzünlü tabi. Öldü demekten iyidir herhalde.

Fotoğraf bugünkü masam.

özlem

iletişim: ozlemkutlu2@gmail.com

2 yorum:

  1. Ah canımm ne kadar sevmiş ki onları gözyaşı döküyor.
    Onu ikna etmenin en güzel yolu orada arkadaşlarıyla çok mutluymuş, çok eğleniyormuş demek olurdu herhalde.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet ya içim parçalandı ağlayınca :/
      Aynen, mutlu ve iyi olduğuna ikna edip öyle unutturmamız lazım. Arada bir görmeye gidebilir miyiz dedi ona da ne diyeceğimi bilemedim, taşınmazlarsa gideriz tabi dedim. İnşallah unutur da üzülmez.

      Sil