144 / 365

- Mayıs 24, 2017


Hayatın bana istediklerimi vermeme sebebi sen bakarken soyunamıyorum deme şekliymiş. Hadi tamam kapattım gözlerimi :))

Ramazana çok az kaldı, heyecan dorukta!

Bir şeyler yapmak istiyorum, bir şeyler üretmek sonra o ürettiklerime bakıp kendimle gurur duymak falan. Ya da hiç yapmadığım şeyler yapmak istiyorum, belki kimsesizler yurduna gitmek huzur evinde teyzelere çorba içirmek falan filan...

Bugün farkettim de, ben hayatıma baya detoks yapmışım. Çok kişiyi çıkarmışım.
Arkadaş konusunda çok seçiciyim, içime tam sinmeyenlere karşı hep mesafemi korurum. Uzun zaman olmuş ve artık görüşmüyorsak telefondan silerim. Rehberim hep az ve özdür.
Bu konuda gerçekten garip bir huyum var, sık görüşmediğim kişiler rehberimde kalsın istemiyorum. Akrabalardan dahi çoğu kişinin numarasını bir süre sonra silmişimdir. Rehberimde şu an 70 kişi var. Ama rehbere bakınca farkettim de, bayadır​ görüşmediğimiz halde silmeye gönlümün el vermediği kişiler de var. İyi ki var onlar, biliyorum ki ne zaman iletişime geçsem aynı muhabbetle devam edebiliriz. Böyle insanlar armağan gibi değil mi?

Benzer Yayınlar

2 yorum

  1. Kolay arkadaş olunmuyor arkadaş!.. Sözgelimi konuşurken yapma be arkadaş dediğimiz gibi, muhatabımızı bilsek de bilmesek de hemen arkadaş konumuna oturtuyoruz zihnimizde.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısınız. Arkadaş o kadar da yüzeysel bir kelime değil aslında, hak edene söylemek lazım. Herkes arkadaş olamaz :)

      Sil