Yavru kedi "Şanslı"nın şanssızlığı :(

- Ekim 18, 2016



İş yerinden, sevdiğim bir abla sokakta bulduğu bu bir kediyi sahiplenmişti 2,5 ay kadar önce... Şu anki hali üstteki fotoğraf, önceki hali de şu :


Kediyi kız kardeşi fark etmiş, gözünün rahatsızlığını görüp kayıtsız kalamamış. Ama eve alamayacakları için evin yanında bir yere yerleştirmişler, ara sıra bakmışlar öyle bir kaç gün. Sonrasında dayanamayıp almışlar eve.

Gözündeki rahatsızlığı tedavi ettirmek için baya çabaladılar.
Gittikleri veteriner hekim bir göz damlası verdi ama o damla ile gözü daha kötü oldu, sonra kedilere özel göz hastanesine götürdüler ve hekim acilen ameliyata alınması gerektiğini söyledi, gözü delinmiş. Kardeşleri ile para toplayıp ameliyat ettirdiler, kesinlikle başka birinden maddi katkı kabul etmediler.

Bu abla aslında kedilerden çok korkar, kesinlikle yanlarına yaklaşamazdı. Eve aldıklarında da ilk başlarda alışamamış ama merhamet duygusu ağır bastığı için kendisini zorlamış. Şimdi ise sokakta gördüğü hiç bir kediyi es geçemiyor. Kedi aşığı oldu :) Yemekhanede et, tavuk, köfte türevi şeyler çıktıysa kendisi yemez yanına alır dışarı çıkınca sokak kedilerine verir. Birkaç ayda bu kadar değişmesine hiç kimse inanamıyor :) Kedisini çok fazla seviyor. Ama maalesef bir sorun var, ailesi kesinlikle kediyi evde istemiyorlar :(

Eve aldıkları süre boyunca anne babası başka şehirde olduğu için sorun olmadı ama yakında geleceklermiş ve telefonda defalarca durumu anlatıp ikna etmeye çalışsa da bir türlü ikna olmadılar. Kediyi evde istemiyorlar. Doğal olarak çok üzülüyor. Dün akşam beni aradı ve ailesinin çok kesin konuştuğunu, kabul etmeyeceklerini ve benim gerçekten alıp alamayacağımı sordu.
Birkaç hafta önce "ailen kesinlikle istemezse sokakta kalmaması için ben alırım" demiştim bunu yürekten isteyerek söylemiştim ve çok sevinmişti. Benim annem de kesinlikle istemiyor, astımı da var ama ben ikna ederim demiştim. Çok istiyordum. Gel gör ki, maalesef edemedim :(

Sokağa salınırsa ölür... Kimse sahiplenmiyor ve zaten günde dört defa tam saatinde gözüne damla damlatılmalı, iki ay sonra yeniden ameliyat olmalı falan yani sorumluluğu fazla. Normal sağlıklı bir kedi sahiplenmek gibi değil, ilaçları, bakımı, ameliyatı var...

Aynı evde yaşıyorsak, diğer bireyleri göz ardı edemeyiz tabi ki... İnşallah Şanslı kedimizin şansı döner de, ablanın ailesi kalmasına izin verir... Üzerinde çok emeği var, ilaçları, ameliyatı beslenmesi vs... O bu kadar emek verip uğraşmışken, sefasını ben sürmek ister gibi almayı da pek içim el vermiyor açıkçası. Onda kalmasını daha çok istiyorum çünkü hem çok emek verdi hem de çok alıştı, başkasında kalırsa çok özler biliyorum....

Benzer Yayınlar

4 yorum

  1. Çok üzüldüm. Umarım sahipsiz kalmaz:( Sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Kedinin sahibi olarak şu anda çok mutsuzum ailem geldiği için bir arkadaşıma verdim ama çok özlüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çiğdem ablaa :( inşallah ailen sonunda ikna olur da size geri gelir kedicik :((

      Sil